ตอนที่ 1126 ช่างเหมือนเหลือเกิน

การเป็นหมอมาหลายปี สายตาแบบนี้กู้โยวพบเจอมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าเมื่อเห็นแววตาเช่นนี้ฉายออกมาจากดวงตาของหลิวเป่าซาน ในใจก็ยังอดที่จะรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้

"ลุงคะ ดีขึ้นมากแล้วนะ ลุงต้องพักรักษาตัวให้ดี ๆ นะคะ!" กู้โยวลุกขึ้นยืนแล้วตบหลังมือของหลิวเป่าซานเบา ๆ

มือที่ผอมแห้งราวกับกิ่งไม้ของหลิวเป่าซานจับมือกู้โยวไว้แน่นเนิ่นนานไม่ยอมปล่อย สองตาจ้องมองกู้โยวเขม็ง ลำคอยังคงส่งเสียง "อึก... อึก..." ออกมา