ตอนที่ 1182 ค่ายกลเมฆามังกร

"ยังต้องเดินอีกไกลแค่ไหนเนี่ย ฉันเดินไม่ไหวแล้วจริง ๆ นะ!" หูเหล่าซานคร่ำครวญหน้ามุ่ย ฝ่าเท้าของเขาเสียดสีจนพุพองกลายเป็นตุ่มเลือดไปหมดแล้ว พื้นดินแถบนี้เต็มไปด้วยเศษหิน เดินเหยียบลงไปแต่ละก้าวช่างเจ็บแปลบเสียดกระดูก

รอนแรมมาไกลขนาดนี้ ใต้ฝ่าเท้าจึงเปื่อยเละจนเนื้อหนังชุ่มเลือดไปนานแล้ว

คนอื่น ๆ ก็มีสภาพไม่ต่างกันเท่าใดนัก แม้กู้โยวจะใส่ยาแผลสดให้แล้ว แต่ก็ต้านทานการเดินลากสังขารติดต่อกันไม่หยุดไม่ไหว