ตอนที่ 142 น้ำตากระเรียนเซียน

พลบค่ำ บนท้องถนนอันเงียบเหงาของเมืองเหลียงซิ่วไร้เงาผู้คน อากาศหนาวเหน็บเข้ากระดูกซ้ำหิมะเพิ่งตกหนักไปหมาด ๆ ผู้คนต่างพากันหลบอยู่ในห้องอันอบอุ่นเพื่อหลีกเลี่ยงความหนาวจัดภ

ข้างกองขยะในตรอกเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีหญิงสาวผมเผ้ากระเซอะกระเซิงคนหนึ่งนั่งยองๆ อยู่ บนร่างสวมเพียงเสื้อนวมบุสำลีบางๆ นางหนึ่ง คุ้ยเอาหมั่นโถวที่แข็งโป๊กครึ่งลูกออกมาจากกองขยะ แล้วซุกเข้าไปในอกเสื้อราวกับเป็นของล้ำค่า

หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้น เท้าเปลือยเปล่าทั้งสองข้างจมลงไปในหิมะ บนใบหน้าซีดเผือดมีแผลเปื่อยตกสะเก็ดขนาดใหญ่หลายแห่งดูดุร้ายและน่าสยดสยอง ดวงตาข้างหนึ่งพร่ามัวเป็นฝ้าขาว คนผู้นี้ก็คือซุนอาตี้ที่ถูกหามขึ้นรถไปเมื่อคืนนั่นเอง