ตอนที่ 164 หลุมพราง

ทว่าเวลานี้หม่าฝานจิ้งกลับไม่มีสมาธิฟังบรรยายเลยสักนิด ในหัวของเธอมีแต่จดหมายที่ได้อ่านไปเมื่อตอนเที่ยง เธอเดาไม่ผิด จดหมายฉบับนั้นกู้โยวส่งมาให้เธอจริง ๆ แต่เนื้อความในจดหมายกลับไม่ใช่สิ่งที่กู้โยวเขียน

ลายมือบนจดหมายนั้นหม่าฝานจิ้งคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันคือลายมือของหยางเจี้ยนเหว่ย เนื้อหาในจดหมายยิ่งทำให้หม่าฝานจิ้งรู้สึกพะอืดพะอมเหมือนกลืนสิ่งปฏิกูลลงไป นั่นมันคือจดหมายรักที่หยางเจี้ยนเหว่ยเขียนถึงกู้โยวชัด ๆ ดูจากรูปการณ์แล้วยังเป็นจดหมายที่เขียนขึ้นหลังจากโดนกู้โยวปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่าอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น หม่าฝานจิ้งยังได้ข้อมูลสำคัญยิ่งชิ้นหนึ่งจากจดหมาย นั่นก็คือ กู้โยวคนนั้นน่าจะเป็นคนรักของหยางเจี้ยนเหว่ยตั้งแต่ก่อนที่เขาจะเข้ามหาวิทยาลัย ทว่าเรื่องนี้หยางเจี้ยนเหว่ยไม่เคยปริปากบอกเธอเลยแม้แต่คำเดียว