ตอนที่ 212 มีความนัยในคำพูด

จางจื้อหงไม่เพียงแต่ช่วยดึงตัวเฮ่อเผิงกังกลับมา เขายังวางแผนเส้นทางกลับให้เสร็จสรรพ เป้าจื่อก็เป็นจางจื้อหงที่ส่งมอบให้ถึงมือ ทั้งยังกำชับเฮ่อเผิงกังว่าพอกลับไปแล้ว ห้ามพูดอะไรมากความเด็ดขาด

เฮ่อเผิงกังก็ทำตามนั้นจริงๆ เพราะเขาเองก็พูดมากไม่ได้เช่นกัน สองพี่น้องตระกูลเฝิงเป็นคนขี้ระแวง ยิ่งพูดมากก็ยิ่งเผยจุดผิดพลาด สู้ไม่พูดอะไรเลยยังดีกว่า ต่อให้พวกนั้นนึกสงสัย ก็หาหลักฐานมัดตัวไม่ได้ อย่างมากก็แค่หาทางมาลองเชิงเขาเท่านั้น

ลองเชิงงั้นหรือ? สายลมหนาวระลอกหนึ่งพัดผ่านหน้าผากของเฮ่อเผิงกัง เขาถึงกับสะดุ้งเฮือก คนเมื่อครู่นี้จะใช่คนที่ถูกส่งมาลองเชิงเขาหรือเปล่า? เฮ่อเผิงกังหันขวับกลับไปมอง ทว่าตรงนั้นจะยังหลงเหลือเงาของคนผู้นั้นอยู่อีกเล่า?