ตอนที่ 333 ฝนตกหนักในวันเคลื่อนศพ

จางจื้อหงคุกเข่าอยู่หน้าป้ายวิญญาณของจางจิ่งถง พลางเผากระดาษเงินกระดาษทองไปด้วย สายตาก็คอยสังเกตทุกคนที่มาร่วมไว้อาลัย คนเหล่านี้ต่างจิตต่างใจ ต่างคนต่างจุดประสงค์ ทว่าทุกคนล้วนโค้งคำนับแสดงความอาลัยอยู่หน้าป้ายวิญญาณของจางจิ่งถงเหมือนกันหมด

จางจื้อหงพลันเข้าใจในทันทีว่า เหตุใดที่ผ่านมาจางจิ่งถงถึงไม่ยอมให้จางจื้อหยางเข้าทำงานในสถาบันวิจัยเสียที

แม้ในวาระสุดท้ายจางจิ่งถงจะได้สติและสำนึกเสียใจ แต่ก็ยังไม่ยอมเปิดปากบอกว่าใครคือคนที่อยู่เบื้องหลัง บางทีนี่อาจเป็นการปกป้องคนในครอบครัวที่ยังมีชีวิตอยู่ก็เป็นได้