ตอนที่ 356 ขอพักค้างคืน

ตาเฒ่าโดนย้อนเข้าให้จนได้แต่เบิ่งตาค้าง ใช่แล้ว คำพูดนั่นมันหลุดมาจากปากเขาเองแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่าจางจื้อหงจะทื่อมะลื่อขนาดนี้ ดันเอาจริงขึ้นมาได้ ตาเฒ่ายามนี้เหมือนคนใบ้กินบอระเพ็ด มีความขมขื่นแต่พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

หัวหน้าทีมหูเห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนของตาเฒ่าก็ชักสงสาร ไม่อยากแกล้งต่อ อย่างไรเสียในหมู่บ้านยากจนแบบนี้ ไก่ตัวหนึ่งก็นับเป็นทรัพย์สินมีค่าชิ้นหนึ่งได้เหมือนกัน

"คุณลุง ไก่นี่ถือว่าพวกเราซื้อต่อได้ไหมครับ ลุงช่วยตุ๋นให้พวกเราที แล้วเราสามคนก็นั่งกินด้วยกัน ถ้าสะดวกช่วยจัดห้องให้พวกเราขอพักค้างแรมสักคืน พวกเราไม่พักเปล่า ๆ หรอกครับ รวมค่าไก่ตัวนี้ด้วย ผมให้คุณลุงสิบหยวนเลย ลุงว่าดีไหมครับ"