ตอนที่ 416 คนน่าเวทนา

ชั่วพริบตาลมก็เริ่มหวีดหวิว เสียงลมหวีดหวิวราวกับภูตผีร่ำไห้คร่ำครวญอยู่ในลำคอ ทรายถูกลมม้วนซัดสาดใส่ร่างของทั้งห้าคนไม่หยุดหย่อน บนใบหน้าราวกับถูกมีดกรีด เจ็บแปลบจนแทบทนไม่ไหว

อู๋เทียนเอาถุงพลาสติกคลุมศีรษะ พยายามแยกแยะทิศทางท่ามกลางความมืดมิด ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดินล้วนระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะทุกก้าวของเขาเป็นตัวตัดสินชะตากรรมของคนทั้งห้า

ยามค่ำคืนอุณหภูมิลดฮวบลง ทั้งห้าคนเพิ่งจะรู้สึกถึงความหนาวเหน็บเป็นครั้งแรก เสื้อผ้าบนตัวหายไปตัวหนึ่งก็แย่อยู่แล้ว ลมยังคอยพัดพรากความอบอุ่นไปจากร่างกายไม่หยุด เป่าจนทุกคนเริ่มชาดิกไปทั้งตัว