ตอนที่ 471 เหมาอั้นหมินหนีไปแล้ว

กู้โยวเบนสายตาไปจ้องไช่เสี่ยวยวี่อยู่สองวินาที พลางยกยิ้มมุมปาก ทว่าไช่เสี่ยวยวี่กลับตกใจจนใจสั่นสะท้าน

"ขอบใจนะที่ยอมรับว่าวิชาแพทย์ของฉันสูงส่ง ในเมื่อฉันมีความรู้ทางการแพทย์สูงขนาดนี้ เธอคิดว่าฉันยังจะปล่อยให้ตัวเองพลาดพลั้งตั้งท้องได้อีกเหรอ ไม่น่าขันไปหน่อยหรือไง!"

ทั่วทั้งโรงอาหารเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มหล่น เหงื่อเย็นๆ ผุดซึมเต็มหน้าผากของไช่เสี่ยวยวี่ ดวงตาทั้งสองกลอกไปมาอย่างลนลาน