ตอนที่ 516 อีกแล้ว

กู้โยวถือถ้วยชาจิบอย่างสุขุม เมื่อวางถ้วยลงก็ช้อนดวงตากระจ่างใสคู่นั้นขึ้น

"ฉันไม่เข้าใจว่าที่สารวัตรหลิวถามแบบนี้หมายความว่ายังไง จันทร์มีมืดสว่างเว้าแหว่ง คนมีเคราะห์ดีร้ายเช้าค่ำ ความเป็นความตายย่อมมีกำหนดชะตาอยู่แล้ว ฉันก็เป็นแค่หมอตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง จะไปบงการชีวิตคนได้ยังไงกันคะ"

สารวัตรหลิวจับจ้องดวงตาคู่นั้นของกู้โยวมาตลอด มันเป็นดวงตาที่สงบนิ่งที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา สงบนิ่งจนไม่เจือปนอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ และในความสงบนิ่งนั้นยังแฝงไว้ด้วยความเย็นชา