ตอนที่ 738 พูดตรงๆ ดีกว่า

"เรื่องแบบนี้ยังไม่ถึงนาทีสุดท้าย ใครจะไปฟันธงได้ล่ะคะ ไม่แน่ว่าคนคนนี้อาจจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต ถ้าอย่างนั้นมันก็คือโรค แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน ถ้าวันใดวันหนึ่งผลัดเปลี่ยนไปถึงระดับหนึ่ง จู่ๆ ก็ตื่นขึ้นมากลายเป็นคนใหม่เอี่ยม แบบนั้นมันไม่กลายเป็นคืนสู่วัยหนุ่มสาวไปเลยเหรอคะ!" ไป๋เสวี่ยแบสองมือออกพลางพูดกลั้วหัวเราะ

ฟางหลวนเซิงมีรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า ดวงตาที่หรี่ลงจับจ้องไปยังใบหน้างดงามของไป๋เสวี่ย ผู้หญิงคนนี้หน้าตาสวย แต่ปากคอร้ายกาจนัก อย่าเห็นว่าเธอพูดไม่กี่ประโยค ทว่าทุกประโยคถ้าไม่แฝงเข็มพิษไว้ ก็คอยชักนำให้คนอื่นถามเรื่องที่เธออยากรู้

ไป๋เสวี่ยเก็บมือแล้วลุกขึ้นยืนสบสายตากับฟางหลวนเซิง เธอเดินเข้าไปหาเขาทีละก้าว ส้นสูงเหยียบลงบนพื้นส่งเสียงดังต๊อกแต๊กอย่างชัดเจน ราวกับกำลังเคาะจังหวะอะไรบางอย่าง