ตอนที่ 803 ท่ามกลางขุนเขา

ไป๋เสวี่ยเพียงมองไปยังทิวเขาสลับซับซ้อนทอดตัวยาวไกลสุดลูกหูลูกตา หัวใจก็พลันดิ่งวูบ หากหนีเข้าไปซ่อนตัวในป่าเขาสักแห่ง แค่นั้นก็คงต้องใช้เวลาตามหากันเป็นปี ๆ แล้ว ทว่าพวกกู้โยวจะรอเวลาเนิ่นนานขนาดนั้นได้อย่างไร

กู้โยวได้สติอีกครั้งก็ไม่รู้แล้วว่าเป็นเวลาใด รู้สึกเพียงท้ายทอยยังคงปวดแปลบเป็นระลอก ร่างกายโคลงเคลงไปตามจังหวะอย่างไม่หยุดหย่อน สองหัวไหล่ยังชนเข้ากับอะไรบางอย่างที่อยู่ข้างตัวเป็นระยะ

เธอสูดหายใจเข้าแล้วปรับสายตาให้ชินกับความมืดตรงหน้า รู้สึกว่าตนเองน่าจะอยู่บนรถอะไรสักอย่าง แต่เมื่อสายตามองเห็นสิ่งรอบตัวได้ชัดเจน เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ