ตอนที่ 108 แมวป่าลิงซ์ทำร้ายคน!

จากนั้น ซ่งหย่าฉินก็หันเป้าไปทางซ่งสี่หมินพี่ชายแท้ๆ ของตน พูดรัวเร็วราวกับปืนกลกราดยิง "พี่ใหญ่ เมื่อก่อนฉันไม่เคยปริปากพูดอะไร ก็เพราะฉันไม่มีหน้าจะพูด ผัวฉันเมื่อก่อนมันไม่ได้เรื่อง... ฉันกลับบ้านเดิมทีไรก็ก้มหน้าไม่กล้าสบตาใคร"

"แต่ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้ว เฉินเล่อดีกับฉันจนหมดไส้หมดพุง ทั้งรักทั้งทะนุถนอมฉันเหมือนเป็นคนสำคัญของบ้าน ในใจเขามีฉัน จะทำอะไรก็นึกถึงฉัน ฉันดีใจจากก้นบึ้งของหัวใจจริงๆ" เวลานี้ สิ่งที่ซ่งหย่าฉินพูดล้วนออกมาจากใจจริง และเป็นการระบายความอัดอั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา ต่อไปนี้ไม่ต้องทนให้ใครมาดูถูกอีกแล้ว

"แล้วดูพี่สิ นับเป็นลูกผู้ชายประสาอะไร? โดนเมียคุมเสียจนหงอ... แม้แต่บ้านตัวเองยังไม่กล้ากลับ จะซื้อของกินสักหน่อยก็ต้องแอบๆ ซ่อนๆ ยังกับเป็นขโมย พี่กลัวเมียขนาดนี้ ยังมีศักดิ์ศรีหลงเหลืออยู่บ้างไหม หน้าตาตระกูลซ่งของเราโดนพี่ทำขายขี้หน้าจนหมดสิ้นแล้ว!" ซ่งหย่าฉินพูดถึงตรงนี้ ก็หันไปมองเฉินเล่อแวบหนึ่ง สำรวจดูอย่างละเอียดว่าเขาได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่ แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความเป็นห่วง