ตอนที่ 1095 เรื่องบัดซบที่เคยก่อไว้เมื่อปีก่อน!!

"เรื่องนี้พูดขึ้นมาแล้วมันช้ำใจนัก มันก็เป็นเรื่องเมื่อสองปีก่อนแล้วละ แล้วก็ต้องโทษฉันจริง ๆ โทษคนอื่นเขาไม่ได้หรอก หมู่บ้านเราขุดบ่อน้ำใหม่ไม่ใช่เหรอ คนทั้งหมู่บ้านต่างก็พึ่งพาบ่อน้ำนั้นประทังชีวิต บ่อน้ำนี้น่ะ ทุกบ้านทุกครัวเรือนต่างไปตักน้ำที่นั่น ทั้งหุงหาอาหาร ดื่มกิน ซักผ้า เลี้ยงสัตว์ ล้วนต้องใช้น้ำจากบ่อบ่อนั้นทั้งนั้น ขาดไม่ได้สักวันเดียว"

"ปีนั้นบังเอิญว่า ฉันเองก็อยากจะทำมาหากินสุจริต ไม่อยากเหลวไหลแบบนั้นต่อไปแล้ว ก็คิดว่าจะเลี้ยงหมูสักคอก อย่างน้อยก็พอได้เงินสักสองสามบาทมาจุนเจือครอบครัว ที่สำคัญคือแม่หมูตัวนั้นมันไม่ยอมตกลูกน่ะสิ ไม่ยอมออกลูกหมู เลี้ยงเปล่า ๆ ไม่ได้เงิน เสียค่าหัวอาหารฟรี ฉันก็เลยไปที่สถานีสัตวแพทย์ในตำบล กะจะซื้อยามาสักหน่อย ให้หมูมันเกิดติดสัดขึ้นมา จะได้ตกลูกเยอะ ๆ ฉันจะได้มีเงินมีทองกับเขาบ้าง"

"มันจะปล่อยให้แม่หมูอยู่ว่าง ๆ เฉย ๆ อย่างนั้นได้ยังไงกัน นั่นมันเปลืองค่าอาหารฟรีไม่ใช่เหรอ แต่ผลก็คือน่ะสิ ไปเจอพวกเพื่อนซี้พี่น้องร่วมสาบานที่ตำบลเข้า ไม่ได้เจอกันตั้งนาน พวกนั้นก็คะยั้นคะยอจะลากฉันเข้าร้านอาหารไปก๊งเหล้าใหญ่ ดื่มกันจนเมาหัวราน้ำ ลิ้นไก่สั้นไปหมด จากนั้นฉันก็ปั่นจักรยานโซซัดโซเซกลับบ้าน พอถึงปากทางเข้าหมู่บ้าน ก็เจอคนในหมู่บ้านไม่กี่คนที่มีเรื่องบาดหมางกับฉันอยู่เป็นประจำ พวกนั้นเห็นฉันเมาแอ๋ก็เริ่มพูดจาถากถาง ยิ่งพูดยิ่งเข้าหูยาก"