ตอนที่ 1123 คำโบราณตงเป่ยว่าไว้ กินได้ก็กิน ดื่มได้ก็ดื่ม มีเรื่องอะไรอย่าเก็บไปคิดให้รกสมอง!

คาดว่าเสบียงที่ซ่อนไว้ในห้องใต้ดินก็คงวอดไปหมดไม่เหลือ ผลผลิตทั้งปีกลายเป็นเถ้าถ่าน ข้าวปลาพวกนั้นคือสายเลือดของเธอกับลูกสาวแท้ ๆ น่าสะเทือนใจเหลือเกิน ลมสารทฤดูพัดมาวูบแล้ววูบเล่า หอบเอาเศษผ้าไหม้เกรียมลอยเคว้งข้ามซากปรักหักพังไป ดูเวิ้งว้างหดหู่ยิ่งนัก

คนในหมู่บ้านยังคงผลัดกันเข้าไปช่วยดับไฟ สาดน้ำรดลงไปทีละถัง ๆ แถวคนส่งถังน้ำต่อกันยาวเหยียดเป็นงูเลื้อย

ทว่าบ้านหลังนั้นกลับไม่เหลือเค้าเดิมอีกแล้ว มีเพียงเสาไหม้เกรียมดำปี๋ไม่กี่ต้นปักค้ำอยู่ตรงนั้น ควันสีเขียวลอยกรุ่น