ตอนที่ 117 หมาของลุงรอง เจ้าเอ้อร์เลิ่งจื่อ!!

"ไม่ลงมือจริงๆ ครับ ลุงรองผมก็อยู่ทั้งคน จะมีโอกาสได้ยังไงล่ะ!" เฉินเล่อฉีกยิ้มพูด ในเมื่อตอนนี้พ่อตาดูเหมือนจะยอมอ่อนข้อให้แล้ว ในใจเขาก็พลอยตื่นเต้นกระตือรือร้นขึ้นมาทันที

"งั้นก็ได้ พวกแกไปดูเอาสนุกเฉยๆ พอนะ ห้ามใครรี่ขึ้นไปบนเขาเด็ดขาด ลุงรองแกถากเปลือกไม้ทำเครื่องหมายไว้แถวนี้แล้ว นี่ก็เป็นกฎของพวกนายพรานอย่างพวกแกไม่ใช่รึไง"

"ตรงบริเวณที่ถากเปลือกไม้ไว้ล้วนวางบ่วงกับกับดักเอาไว้ทั้งนั้น พวกแกต้องระวังตัวให้มาก ดูอยู่แค่รอบนอกก็พอแล้ว!"