ตอนที่ 124 เงินเจ็ดสิบหยวนในยุคนั้นไม่ใช่น้อย ๆ เลย

จ้าวโส่วเถียนได้ยินดังนั้นก็รีบส่ายหน้าพลางพูดว่า "พูดแบบนั้นไม่ได้หรอกนะ ลูกเสือแล้วไงล่ะ ยังไงมันก็ขึ้นชื่อว่าเสือ ไม่ใช่ตัวที่จะตอแยได้ง่าย ๆ เสียหน่อย ก่อนหน้านี้เชิญพรานมาตั้งกี่ระลอกก็จนปัญญาหมด พอเชิญนายมา นี่ไงล่ะ แป๊บเดียวก็แก้ปัญหาได้เลย เจ้าลูกเสือตัวนั้นพออยู่ต่อหน้านาย มันก็ไม่ต่างอะไรกับลูกแมว สมแล้วที่เป็น 'ซานหลี่หง ท่องหิมะ' ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในอดีต!"

พอโดนหัวหน้าหมวดจ้าวชมเปาะแบบนี้ กัวหงปินก็ถึงกับหน้าแดง รีบโบกมือปฏิเสธอย่างถ่อมตัวทันที

ชาวบ้านรอบข้างต่างพากันเอาไข่ไก่ ไข่เป็ด รวมถึงขนมเหนียนโต้วเปาสารพัดอย่างที่เตรียมไว้ ขนมายกให้เป็นพัลวัน ทั้งหมดถูกวางกองไว้แทบเท้าของกัวหงปิน