ตอนที่ 160 ดูชีวิตคนอื่นเขาสิ สบายอย่างกับเทวดา!

ไม่เว้นแม้กระทั่งเฉาเยี่ยนหลิง ที่จู่ๆ ก็รู้สึกว่านาฬิกาข้อมือบนแขนตัวเองหมดค่าลงในพริบตา หล่อนเกาะขอบหน้าต่างตาละห้อย มองดูซ่งหย่าฉินขี่จักรยานวนไปวนมาในลานบ้านตัวเองพร้อมเสียงหัวเราะไม่ขาดสาย

หล่อนอิจฉาจนตาแดงก่ำ คันฟันกรามยุบยิบ มือไม้เผลอข่วนกำแพงโดยไม่รู้ตัวจนทิ้งรอยเล็บลึกไว้ห้ารอย

ส่วนมืออีกข้างก็ไม่รู้ไปคว้าโดนอะไรเข้า รู้แต่ว่านิ่มหยุ่นไปทั้งก้อน