ตอนที่ 248 ยังหมายตาเสือดาวตัวนั้นอยู่!

จากนั้นเฉินเล่อก็ดึงแขนหลี่ฟู่กุ้ยหันหลังเดินกลับไป

"กะ...กู...ปืนกึ่งอัตโนมัติกระบอกนั้นของกู ก็อยู่ที่บ้านมึงไม่ใช่เหรอวะ? มีกระบอกนั้นกระบอกเดียวก็พอใช้แล้ว ขอแค่หา...หากระสุนมาได้...ก็พอแล้วน่า!"

หลี่ฟู่กุ้ยพอใจกับปืนกระบอกนั้นของตัวเองมากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ยุคสมัยนี้ถ้าคิดจะหาปืนดีๆ สักกระบอกมันไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น ถ้าเป็นช่วงสิบปีก่อนหน้านั้น ในร้านสหกรณ์ยังมีปืนหลากหลายประเภทให้เลือกมากกว่านี้เยอะ