ตอนที่ 341 ฤดูหนาวของตงเป่ย ลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดกระหน่ำ!

แม้ฟ้าจะมืดลงแล้ว แต่พอเข้าหน้าหนาว ดวงจันทร์ในยามราตรีกลับสว่างจ้าเป็นพิเศษ ราวกับถาดสีขาวใบยักษ์หรือหลอดไฟดวงโต แสงที่สาดส่องลงมากระทบผืนหิมะสะท้อนประกายวิบวับ ทำให้ทัศนวิสัยในยามค่ำคืนยังพอมองเห็นได้ค่อนข้างชัดเจน

แน่นอนว่าเทียบกับตอนกลางวันไม่ได้ แต่หากมีเงาดำโผล่มาในระยะสิบเมตรก็ยังพอมองออก

เฉินเล่อกับซ่งหย่าฉินเดินจูงมือกัน ทั้งคู่สวมถุงมือหนาแบบไม่มีนิ้ว พันผ้าพันคอและสวมปลอกคอกันหนาว อีกทั้งยังมีเสื้อนวมตัวใหม่เอี่ยมบวกกับการออกเดิน จึงไม่รู้สึกหนาวเลยสักนิด