ตอนที่ 470 หนทางย่อมมีมากกว่าปัญหา!!

เฉินเล่อเดินเข้าไป เตะขาหมูป่าเบาๆ แล้วหัวเราะ "นี่มันเครื่องมือทำมาหากินของพวกเรานะ ถ้าฝีมือตกไป วันหน้าจะขึ้นเขาได้ยังไง จะหาเงินยังไงล่ะ"

เขาคุกเข่าลง ลูบเขี้ยวหมูป่าดู หมูป่าตัวนี้หนักราวสามร้อยกว่าชั่งได้ ขนเป็นมันขลับ มองปราดเดียวก็รู้ว่าช่วงเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิคงกินหญ้าอ่อนไปไม่น้อย ตัวถึงได้แน่นเปรี๊ยะขนาดนี้

ไอ้ทึ่มร่างยักษ์ไม่รอช้า ชักมีดล่าสัตว์ออกมา กรีดเปิดแผลเล็กๆ ตรงท้องหมูป่าก่อน จากนั้นจึงค่อยๆ ล้วงเอาลำไส้กับเครื่องในออกมาอย่างระมัดระวัง นี่เป็นธรรมเนียมเก่าแก่ เวลาขึ้นเขามาล่าสัตว์จะต้องไหว้เจ้าป่าเจ้าเขา โดยเอาเครื่องในไปแขวนไว้บนกิ่งสนข้างๆ แล้วพึมพำสองสามคำ "เจ้าป่าเจ้าเขาอย่าได้ถือโทษโกรธเคือง ขอยืมพื้นที่ของท่านทำมาหากินหน่อยนะจ๊ะ"