ตอนที่ 484 มีลูกก็ใช่ว่าจะพึ่งได้ยามแก่นะ!

ชาวบ้านอีกคนได้ยินเสียงเอะอะก็ตะโกนลั่นขึ้นมา "อย่ามาทำเป็นเก่งแถวนี้เลยน่าซุ่นจื่อ อีกหน่อยพอได้แบ่งที่ดินไป ชีวิตก็มีแต่จะเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ แกยังไม่พอใจอีกเหรอ? อย่าหาเรื่องโดนตื้บหน่อยเลย!"

ชาวบ้านต่างคนต่างพูดคนละปาก ทำเอาหลี่จื้อซุ่นหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด รู้สึกอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

เขาโมโหจนเลือดขึ้นหน้า พุ่งตรงเข้าไปหาเฉินเล่อ คว้าเก้าอี้ข้างตัวขึ้นมาทุ่มใส่เฉินเล่ออย่างบ้าคลั่ง