ตอนที่ 498 พบเห็ดหัวลิงป่า!!

"แกไม่เข้าใจหรอก!" น้ำเสียงของจางเซิ่งเหาเริ่มร้อนรน "ทำการค้าที่ตงเป่ยไม่ได้พึ่งแค่กฎระเบียบอย่างเดียว แต่ต้องรู้จักมนุษยสัมพันธ์และธรรมเนียมการเข้าสังคมด้วย เฉินเล่อกับจางอันสี่ต่างก็เป็นพี่น้องที่ดีที่สุดของฉัน ตอนที่รีสอร์ตเพิ่งเริ่มต้น ถ้าไม่ได้พวกเขาช่วยไว้ก็ไม่มีวันนี้ การที่แกไปล่วงเกินพวกเขา ต่อไปจะยืนหยัดอยู่ที่นั่นได้ยาก เมื่อก่อนฉันก็เคยจ้างทีมล่าสัตว์ ผลคือไม่เพียงไม่ได้เงิน แต่ยังขัดแย้งกับพวกนายพรานจนเกือบทำรีสอร์ตพัง แกอย่าเดินซ้ำรอยเก่าของฉันเลย!"

"รอยเก่าเหรอ?" จางซินเฉิงแค่นหัวเราะอย่างเหยียดหยาม "พี่ นั่นมันเพราะพี่ไร้น้ำยาต่างหาก! ทำการค้าที่แดนใต้เขาพึ่งพากฎระเบียบกับการบริหารจัดการ ไม่ใช่เรื่องมนุษยสัมพันธ์ไร้สาระพวกนั้น พี่ดูสิว่าเมื่อก่อนพี่บริหารรีสอร์ตจนเละเทะขนาดไหน? นายพรานต่างคนต่างขาย อยากส่งของก็ส่ง ไม่อยากส่งก็ไม่มา แบบนี้มันไม่เท่ากับถูกคนอื่นบีบคอเอาหรือไง? ตอนนี้ผมตั้งทีมล่าสัตว์อย่างเป็นทางการ ให้พวกเขามาทำงานทุกวัน จ่ายเงินเดือนเป็นรายเดือน นี่สิถึงจะเรียกว่าทำการค้า!"

เขาหยุดไปนิดหนึ่ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย "อีกอย่าง พี่คลุกคลีอยู่ที่ตงเป่ยมาตั้งเจ็ดแปดปี ก็ไม่เห็นจะทำให้รีสอร์ตยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้ สุดท้ายก็ยังถูกคุณปู่เรียกตัวกลับแดนใต้อยู่ดีไม่ใช่หรือไง? ผมขอเวลาแค่ปีเดียว จะทำให้รีสอร์ตแห่งนี้ดีกว่าตอนที่พี่อยู่ เทียบเท่ากับความพยายามทั้งหมดของพี่เลยทีเดียว! ตอนนี้พี่ยังมีหน้ามาสั่งสอนผมเรื่องทำการค้าอีกเหรอ?"