ตอนที่ 508 ใช่ว่าใครจะมีฝีมือแบบนี้ซะเมื่อไหร่!!

จางซินเฉิงกำลังรินเหล้าให้หยางลี่เหวิน ได้ยินเข้าก็ชะงักมือ หันขวับกลับมาอย่างงุนงง "รู้สิ ต้มหม้อเหล็ก กบหิมะตุ๋นเต้าหู้ เสี่ยวเฟยหลงตุ๋นเห็ดเจินหมัว พวกนี้ก็ใช่หมดไม่ใช่เหรอ! แต่ช่วงนี้เสี่ยวเฟยหลงจับยาก ถ้าเธออยากกิน รออีกสองสามวันฉันจะให้หัวหน้าทีมหยางพาคนขึ้นเขา รับรองว่าจับกลับมาให้เธอได้สักสองสามตัว ให้พ่อครัวหลังร้านตุ๋นให้เลย!" เขาตบหน้าอกตัวเองอย่างมั่นใจ สีหน้าท่าทางราวกับว่าการจับเสี่ยวเฟยหลงมันง่ายเหมือนจับไก่ฟ้า

"เสี่ยวเฟยหลงจับยาก แล้วกบหิมะล่ะ?" จ้าวเหม่ยอวิ๋นถามต่อ นิ้วเรียวเคาะขอบแก้วเบา ๆ "ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนเคยได้ยินพี่เหาพูด รีสอร์ตหลงเฉวียนตั้งแต่เริ่มเข้าฤดูหนาว กบหิมะตุ๋นเต้าหู้ไม่เคยขาดเลย นี่มันเป็นเมนูเรียกลูกค้าจากแดนใต้ของพวกนายแท้ ๆ ทำไมวันนี้ถึงไม่เห็นเลยล่ะ?"

จางซินเฉิงเกาท้ายทอย ใบหน้าเผยความกระอักกระอ่วนออกมาเล็กน้อย ปลายนิ้วถูไถไปกับผ้าปูโต๊ะโดยไม่รู้ตัว "ไอ้เจ้ากบหิมะเนี่ย มันก็ต้องจับตอนหน้าหนาวสิ! ถึงฉันจะเป็นคนใต้ แต่ก็รู้นะว่าหน้าหนาวกบหิมะจะมุดจำศีลอยู่ใต้กองหิมะ ในท้องมีทั้งไข่ทั้งมัน ตุ๋นออกมาแล้วทั้งหวานสดทั้งบำรุง ตอนนี้เข้าฤดูใบไม้ผลิแล้ว กบหิมะตื่นกันหมดแล้วมั้ง ไปซ่อนอยู่ตามซอกหินบนเขา หาตัวยากจะตาย ฉันกำลังให้หัวหน้าทีมหยางคิดหาวิธีอยู่นี่ไง!"