ตอนที่ 567 บอกว่าจะไม่คบ ก็ไม่คบแล้วเหรอ

ยามนี้หลี่เป่าคู่จำแนกอารมณ์ความรู้สึกของตนเองไม่ออกแล้ว รู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้ามืดดับไปเป็นพักๆ หัวใจราวกับถูกหินก้อนมหึมากดทับจนหายใจแทบไม่ออก

ทั่วทั้งโถงทางเดินเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจหนักหน่วงของทุกคนและเสียงสะอึกสะอื้นที่ดังแว่วมาเป็นครั้งคราว สายตาทุกคู่จับจ้องอยู่ที่ประตูบานใหญ่ของห้องฉุกเฉิน พลางภาวนาเงียบๆ ให้ข้างในส่งข่าวดีออกมา

ความมืดมิดนอกหน้าต่างยิ่งทวีความเข้มข้น แสงไฟในสถานีอนามัยสว่างจ้าบาดตาเป็นพิเศษ การรอคอยในแต่ละนาทีแต่ละวินาที ไม่ต่างอะไรกับการถูกทรมานอย่างทารุณ