ตอนที่ 716 ดวงแข็งชะมัด!

เอ้อร์ตัวซัวได้ยินดังนั้นก็ตาสว่างขึ้นมาทันที รีบพยักหน้ารับเป็นพัลวัน "จริงด้วย ทำไมฉันคิดไม่ถึงนะ! ได้ งั้นฉันปีนขึ้นไปเอง!"

จากนั้นทุกคนต่างก็พากันหยิบเชือกป่านที่พกติดตัวออกมา มัดต่อกันทีละเส้นจนกลายเป็นเชือกยาวเส้นหนึ่ง แล้วม้วนเข้าด้วยกัน ส่งให้เอ้อร์ตัวซัวเอาคล้องแขนไว้

จะว่าไปแล้ว แม้ปกติเอ้อร์ตัวซัวจะดูล่อกแล่กซุ่มซ่ามไปบ้าง แต่ฝีมือการปีนต้นไม้นี่ไม่ใช่เรื่องคุยโม้เลยจริง ๆ เขาสูดหายใจเข้าลึก ก้าวถอยหลังไปสองก้าว แล้วพุ่งปราดไปข้างหน้า กระโดดเกาะลำต้นของต้นเบิร์ชขาวได้ทันที ก่อนจะใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นไปอย่างคล่องแคล่วราวกับลิง รวดเร็วเป็นพิเศษ