ตอนที่ 352 มาตรฐานของบทภาพยนตร์ชั้นดี

ฝึกวิชาต้องทนหนาวจัดในหน้าหนาว ทนร้อนจัดในหน้าร้อน ในคณะงิ้วก็เช่นกัน ฝึกเปล่งเสียง ฝึกตีลังกาทั้งฤดูหนาวและฤดูร้อน พริบตาเดียวผ่านไปหลายปี เสี่ยวโต้วจื่อก็โตเป็นเด็กหนุ่ม

เสี่ยวโต้วจื่อที่กลายเป็นเด็กหนุ่มย่อมต้องนำไปสู่เนื้อเรื่องช่วงใหม่ หนังจัดวางได้อย่างแยบยลยิ่ง โดยขับเคลื่อนเรื่องราวด้วยสำนวนงิ้วคุนฉวี่ที่ว่า "ชายกลัว 'เย่เปิน' หญิงกลัว 'ซือฝาน'"

"เย่เปิน" คือหลินชงหนีในราตรี เป็นองก์หนึ่งในเรื่อง "เป่าเจี้ยนจี้" นับเป็นบทที่เล่นยากที่สุดของตัวพระบู๊ ส่วน "ซือฝาน" เป็นองก์หนึ่งในเรื่อง "เนี่ยไห่จี้" ก็นับได้ว่าเป็นบทที่ถ่ายทอดได้ยากที่สุดของตัวนางเช่นกัน