ตอนที่ 533 โรเบิร์ตตกตะลึง

โรเบิร์ตไม่ได้บอกไปข้อหนึ่ง วงบัฟฟาโลสปริงฟิลด์แม้จะมีช่วงเวลาอยู่ร่วมกันสั้น ๆ ทว่าหลังจากสมาชิกแยกย้ายกันไปต่างก็ไปได้สวยในเส้นทางของตน ลิขสิทธิ์เพลงเดิมทีอยู่ในมือของโซนี่มิวสิก ก่อนจะถูกโซนี่มิวสิกขายให้แก่ "บริษัทจิ่วรื่อมิวสิกครีเอชัน" ซึ่งเจ้านายและศิลปินในสังกัดต่างเป็นพวกหัวรุนแรงชื่อดังของอเมริกา ฉู่ซุ่นไม่ชอบความรู้สึกค้างคาไม่แน่นอนที่ต้องพึ่งพาคนอื่น จึงเริ่มมองหาตัวเลือกสำรอง เพลง "Masters of War" ยุคหกศูนย์ของบ็อบ ดิลลัน หรือไม่ก็เพลง "Mother" ยุคเจ็ดศูนย์ของแบล็กแซ็บบาธ

เขาตัดสินใจตั้งแต่ตอนอยู่บนเครื่องบิน เห็นได้ชัดว่าการเตรียมตัวล่วงหน้าของฉู่ซุ่นเป็นเรื่องที่ดีมาก ตัวแทนเจรจาของจิ่วรื่อมิวสิกยื่นเงื่อนไขว่า หากต้องการซื้อลิขสิทธิ์การใช้เพลง ฉู่ซุ่นต้องซื้อหุ้นของบริษัทด้วย ปัจจุบัน "จิ่วรื่อมิวสิก" มีมูลค่าตลาดกว่าห้าสิบล้านดอลลาร์ เขาต้องจ่ายเพียงสามล้านดอลลาร์ก็ได้หุ้นถึงสิบเปอร์เซ็นต์

ฟังดูเหมือนฉู่ซุ่นจะได้กำไร ทว่าผลได้ผลเสียไม่ได้วัดกันที่ตัวเงินเพียงอย่างเดียว ฉู่ซุ่นปฏิเสธทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด