ตอนที่ 152 ทำได้แต่ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำขนาดนั้นเลยนี่

เสียงของสวี่เยี่ยดังเข้าสู่โสตประสาทของทุกคน

วินาทีนี้ ความมืดมิดก่อนหน้าและความหม่นหมองตรอมตรมจากเสียงร้องเหยาเหยาพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น

ตะวันตกดินทางทิศบูรพา ทิศประจิมก็ยังมีแสงส่องสว่างอยู่มิใช่หรือ