ตอนที่ 58 พี่ครับ ผมก็เป็นปาปารัสซีนะ

เช้าวันรุ่งขึ้น

โรงเรียนมัธยมศึกษาอันดับสิบเอ็ดแห่งเมืองอานเฉิง

เสี่ยวโจวสะพายกระเป๋านักเรียนมาถึงโรงเรียน พอเดินมาถึงประตูหลังห้องเรียน เขาก็หยุดฝีเท้าลง

เวลานี้ในห้องเรียนกำลังอยู่ในช่วงท่องหนังสือตอนเช้า บรรดานักเรียนต่างพากันท่องตำราท่องคำศัพท์กันอยู่

เสี่ยวโจวล้วงเอาแว่นกันแดดที่หยิบมาจากบ้านออกจากกระเป๋าเสื้อ แล้วสวมเข้าที่ใบหน้า

"ทุกคนหันมามองทางนี้ ดูฉันแสดงอะไรให้ดูสักหน่อย!" เสี่ยวโจวเอ่ยเสียงดังกังวาน

เพื่อนร่วมชั้นทั้งห้องต่างพากันหันขวับมามองเขาเป็นตาเดียว

เสี่ยวโจวทำสีหน้ากวนประสาทสุดขีดแล้วก้าวเท้าเดินเข้ามาจากประตูหลัง

ท่าทางของเขาก็คือ "ย่างก้าวพันล้าน" ของสวี่เยี่ยนั่นเอง

เสี่ยวโจวเลียนแบบได้เหมือนเปี๊ยบจนน่าทึ่ง ได้อารมณ์อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

นักเรียนคนอื่นๆ ต่างพากันกลั้นขำ แต่กลับไม่มีใครหลุดหัวเราะเสียงดังออกมาสักคน

เสี่ยวโจวเดิมทีก็เป็นพวกชอบทำตัวเด่นอยู่แล้ว พอเห็นปฏิกิริยาของคนเหล่านี้ ในใจก็ยิ่งคึกคักเข้าไปใหญ่

เขาเดินวนไปวนมาตรงทางเดินด้านหลังห้องเรียนตั้งหลายรอบ ในที่สุดก็มีนักเรียนคนหนึ่งทนไม่ไหว เอื้อมมือมาตบไหล่เขาเบาๆ แล้วชี้ไปทางโพเดียมหน้าชั้นเรียน

เสี่ยวโจวถอดแว่นกันแดดออกด้วยความงุนงง จากนั้นก็มองไปที่โพเดียมหน้าชั้น

ถึงได้พบว่าอาจารย์ประจำชั้นกำลังนั่งอยู่บนโพเดียม กำลังมองมาที่เขาพร้อมรอยยิ้มเปื้อนหน้า

เสี่ยวโจวเหี่ยวแฟบลงทันตาราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม

เมื่อคืนหลังจากดูรายการจบ เขาก็คิดไว้แล้วว่าเช้าวันนี้มาถึงห้องเรียนจะต้องเลียนแบบท่าเดินของสวี่เยี่ยให้ได้

นึกไม่ถึงว่าจะตื่นเต้นเกินเหตุ จนลืมดูไปเลยว่าอาจารย์นั่งอยู่บนโพเดียมหน้าชั้นหรือไม่

อาจารย์ประจำชั้นลุกขึ้นยืนพลางยิ้มตาหยี เอ่ยถามขึ้นว่า "เธอกำลังลำพองใจอยู่ใช่ไหม"

เสี่ยวโจวพยักหน้าหงึกๆ ก่อนในตอนแรก แล้วก็รีบส่ายหัวดิกทันควัน

อาจารย์ประจำชั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "มา โพเดียมนี้ยกให้เธอ วันนี้เธอก็ร้องเพลงลำพองให้ทุกคนฟังตรงนี้สักเพลง ถ้าร้องไม่ได้ วันนี้ก็ยืนเรียนไปทั้งวัน"

เสี่ยวโจวทำหน้าละห้อยอย่างน่าเวทนา

เพลงพรรค์นี้ใครมันจะไปร้องได้กันเล่า

......

ซ่งเจิ้งฉีแห่งชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อคืนนี้อารมณ์เดือดดาลเป็นอย่างมาก

เดือดดาลจัดจนถึงขั้นที่เลขาฯ สาวที่นั่งดูรายการเป็นเพื่อนเขาเมื่อคืน วันนี้ถึงกับต้องลางานไปเลยทีเดียว

ลูกน้องข้างล่างได้รวบรวมข้อมูลสถิติต่างๆ หลังจบการออกอากาศของรายการเมื่อคืนขึ้นมาส่งให้เรียบร้อยแล้ว

ในบรรดาหัวข้อที่ติดเทรนด์ของรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ หลี่ซิงเฉินติดไปแค่หัวข้อเดียว แต่สวี่เยี่ยกลับติดไปถึงสามหัวข้อ

ทว่าหัวข้อเดียวที่ติดเทรนด์ของหลี่ซิงเฉินนั้น ยังเป็นสิ่งที่ทางบริษัททุ่มเงินดันขึ้นไป เทียบไม่ได้เลยสักนิดกับหัวข้อของสวี่เยี่ยที่ติดเทรนด์ขึ้นมาด้วยความสามารถของตัวเองล้วนๆ

ไม่ว่าเรื่องอะไรก็กลัวการดังข้ามวงการทั้งนั้น

เพลงลำพองของสวี่เยี่ยเมื่อคืนนี้ก็ดันดังทะลุข้ามวงการไปอีกระลอก

อย่างแรกคือท่าเต้น อย่างที่สองคือน้ำเสียงร้องที่ชวนหลอนประสาทสุดๆ

คนจำนวนมากที่ไม่เคยดูรายการมาก่อน ต่างก็พากันเข้ามาร่วมเพิ่มกระแสความร้อนแรงให้แก่สวี่เยี่ยเช่นกัน

บนโลกอินเทอร์เน็ตในวันนี้ มีแนวโน้มว่าจะยิ่งทวีความดุเดือดรุนแรงขึ้นไปเรื่อยๆ อย่างเห็นได้ชัด

ซ่งเจิ้งฉีกวาดสายตามองรายงานข้อมูล สวี่เยี่ยกดข่มหลี่ซิงเฉินจนมิดหัวในทุกๆ ด้านอย่างแท้จริง

เมื่อมองดูฉากหน้า ดูเหมือนว่างานพรีเซนเตอร์และคิวงานอีเวนต์ของหลี่ซิงเฉินจะไม่เคยขาดสาย

ทว่าในความเป็นจริง สวี่เยี่ยต่างหากที่เป็นคนที่มีมูลค่าในเชิงพาณิชย์สูงที่สุด

เพียงแต่จนถึงตอนนี้สวี่เยี่ยยังไม่ได้เริ่มรับงานในเชิงพาณิชย์เลยแม้แต่งานเดียวก็เท่านั้น

ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของซ่งเจิ้งฉีก็แผดเสียงดังขึ้น

เขาเหลือบมองเบอร์ คนที่โทรมาคือคนจากบริษัทบันเทิงอีกแห่งหนึ่ง นั่นคือจี๋กวงมีเดีย

เจียงเซิ่งที่เป็นเด็กปั้นของพวกเขา ครั้งนี้ก็ติดเข้ามาอยู่ในรอบสี่คนสุดท้ายระดับประเทศของรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ด้วยเช่นกัน

"เหล่าหลิว มีอะไรเหรอ" ซ่งเจิ้งฉีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เขาสามารถเดาความคิดของคู่ปรับเก่าคนนี้ออก ย่อมต้องเป็นเพราะเห็นข้อมูลสถิติของสวี่เยี่ยแล้วนั่งไม่ติดเก้าอี้เหมือนกันอย่างแน่นอน

เหล่าหลิวที่อยู่ปลายสายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดจริงจัง "ปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว สวี่เยี่ยจะคว้าแชมป์ไม่ได้เด็ดขาด"

ใช่แล้ว ใครจะคว้าแชมป์ไปครองก็ได้ทั้งนั้น

แต่สวี่เยี่ยจะคว้าแชมป์ไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด

สวี่เยี่ยเป็นศิลปินของเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอันใดกับพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

หลังจากสวี่เยี่ยคว้าแชมป์ไปได้ ย่อมจะส่งผลกระทบต่อมูลค่าเชิงพาณิชย์ของผู้เข้าแข่งขันอีกสามคนที่เหลือโดยตรง

ในทางกลับกัน หากเป็นคนอื่นที่ได้แชมป์ไป ในภายภาคหน้าพวกเขาก็ยังมีโอกาสที่จะร่วมมือกันกอบโกยเงินทองได้อยู่

"ฉันก็คิดแบบนี้อยู่พอดี" ซ่งเจิ้งฉีหัวเราะร่า

ภายในวันนั้นเอง บัญชีสื่อการตลาดบนโลกอินเทอร์เน็ตจำนวนหนึ่งก็เริ่มปล่อยบทความประชาสัมพันธ์ออกมาโจมตี

ต่างจากคราวก่อนที่พุ่งเป้าเล่นงานสวี่เยี่ยจากมุมมองเรื่องเนื้อร้องทำนอง คราวนี้เป็นการพุ่งเป้าเล่นงานไปที่เรื่องนิสัยใจคอและการประพฤติตัวของสวี่เยี่ยโดยตรง

มีทั้งเรื่องที่ว่าสวี่เยี่ยชอบรังแกเพื่อนร่วมชั้นในสมัยเรียนมหาวิทยาลัย มีการยกพวกตีกัน

อีกทั้งยังมีเรื่องที่ว่าพอดังแล้วสวี่เยี่ยก็เริ่มทำตัวเป็นดาราใหญ่ วางก้าม ทำตัวแย่ใส่ทีมงานของรายการ

และเรื่องที่แปลกประหลาดที่สุดก็คือ มีข่าวลือว่าตอนที่สวี่เยี่ยเรียนอยู่ปีหนึ่ง เขาเคยถูกอาจารย์ผู้หญิงคนหนึ่งในมหาวิทยาลัยเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นเด็กในสังกัด

สาเหตุที่เมื่อก่อนซ่งเจิ้งฉีและพวกไม่ทำแบบนี้ ก็เป็นเพราะเห็นว่ามันยังไม่มีความจำเป็นต้องทำ

ทว่าหากตอนนี้ยังไม่ลงมือ ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้ว

บทความใส่ร้ายพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องเท็จทั้งเพ ทว่าพวกบัญชีปั่นกระแสกลับเขียนเรียงความสั้น ๆ แถมยังมีภาพแคปหน้าจอแชตอะไรเทือกนั้น พอแปะคลิปวิดีโอเบลอ ๆ ประกอบเข้าไปด้วย ก็ยังจุดชนวนให้เกิดคลื่นลมกระพือขึ้นมาได้อยู่ดี

หลายวันมานี้สวี่เยี่ยเรียกได้ว่าเป็นตัวท็อประดับแนวหน้า กระแสในตัวเขาร้อนแรงอย่างยิ่ง

บทความโจมตีพวกนี้จึงได้รับความสนใจสูงมากเป็นธรรมดา

ค่ำวันนั้น สวี่เยี่ยกับเจิ้งอวี่เดินออกมาจากบริษัทด้วยกัน

วันนี้เขามาที่บริษัทเพื่ออัดเสียงเพลง "ลำพอง" เวอร์ชันทางการ และจัดการธุระอื่น ๆ ให้เรียบร้อย

หลังจากเข้าไปนั่งในรถตู้ของคนดังแล้ว คนขับก็ออกรถมุ่งหน้าไป

เจิ้งอวี่มองดูบทความใส่ร้ายบนโลกออนไลน์พลางเอ่ยอย่างโมโห "พวกบัญชีปั่นกระแสนี่ชักจะล้ำเส้นเกินไปแล้ว ฝีมือการแต่งเรื่องเก่งกาจเหลือเกินจริง ๆ"

สถานการณ์บนอินเทอร์เน็ตนั้น แน่นอนว่าพวกเขาสังเกตเห็นมาตั้งนานแล้ว

ทางบริษัทได้ออกแถลงการณ์ตอบโต้เรื่องนี้ และมอบหมายให้สำนักงานกฎหมายดำเนินการรวบรวมพยานหลักฐานในขั้นต่อไปแล้วเช่นกัน

หวังซวี่เด็ดขาดและแข็งกร้าวมากกับเรื่องนี้

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ จะต้องลดทอนผลกระทบจากกระแสสังคมที่มีต่อสวี่เยี่ยให้ได้ ไม่อาจปล่อยให้มันมารบกวนสวี่เยี่ยเด็ดขาด

สวี่เยี่ยเอนหลังพิงเบาะ ท่าทางผ่อนคลายอย่างยิ่ง

"พี่อวี่ พี่ว่าอาจารย์ผู้หญิงที่เลี้ยงดูผมคนนั้นเป็นใครกันแน่เหรอ พวกบัญชีปั่นกระแสก็ไม่ยอมเขียนให้ชัดเจน ผมไม่อยากพยายามแล้วเนี่ย! ผมจะไปหาเธอ!"

เจิ้งอวี่ตอบกลับอย่างหงุดหงิด "ไสหัวไปเลยไป!"

จังหวะนั้นเอง ลุงคนขับก็เอ่ยขึ้นมา

"มีรถคันหนึ่งตามเรามาตลอดทางเลยครับ"

สวี่เยี่ยกับเจิ้งอวี่ตื่นตัวขึ้นมาพร้อมกันทันที

ทั้งสองคนหันมองไปทางด้านหลัง

มีรถเก๋งสีดำคันหนึ่งกำลังขับตามมาข้างหลังจริง ๆ

เจิ้งอวี่เอ่ยเสียงเย็น "คงเป็นปาปารัซซีล่ะมั้ง"

ด้วยกระแสความดังของสวี่เยี่ยในตอนนี้ การที่มีปาปารัซซีคอยตามถ่ายก็ถือเป็นเรื่องปกติ ทว่ามีโอกาสสูงมากที่ปาปารัซซีพวกนี้จะมีคนจ้างวานมา

เรื่องนี้เจิ้งอวี่รู้แจ้งเห็นจริงดี

หากสะกดรอยตามสวี่เยี่ยแล้วถ่ายอะไรติดขึ้นมาได้จริง ๆ นั่นย่อมมีค่ามหาศาล

สวี่เยี่ยชำเลืองมองรถคันหลังแล้วหันไปพูดกับคนขับ "พี่ครับ ขอยืมเสื้อผ้าพี่หน่อยสิ"

……

คืนนี้สวี่เยี่ยไม่ได้ไปที่อพาร์ตเมนต์ซูเปอร์สตาร์ แต่กลับมาที่บ้านของตัวเอง

คนขับขับรถเลี้ยวเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรร

ส่วนรถคันข้างหลังจอดรออยู่ด้านนอก มีคนสองคนเดินลงมาจากรถ พอเจรจากับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยครู่หนึ่งก็เดินเข้ามาในหมู่บ้านได้สำเร็จ

เกิ่งเปียวเป็นพนักงานของสตูดิโอปาปารัซซีแห่งหนึ่ง สตูดิโอของพวกเขาได้รับงานชิ้นหนึ่งมา นั่นคือให้คอยตามถ่ายสวี่เยี่ย

เกิ่งเปียวจึงพาลูกน้องมาเริ่มดักซุ่มรอสวี่เยี่ย

น่าเสียดายที่ตลอดทั้งวันนี้ไม่มีอะไรคืบหน้า สวี่เยี่ยขลุกอยู่ในบริษัทตลอดเวลา จึงถ่ายอะไรไม่ได้เลย

เกิ่งเปียวรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้ใจร้อนไม่ได้ การเป็นปาปารัซซีต้องอาศัยความอดทน

เมื่อเห็นสวี่เยี่ยเข้าไปในหมู่บ้าน เกิ่งเปียวก็พาลูกน้องรีบตามเข้าไปทันที

ตามปกติแล้ว ข่าวเด็ดของพวกดาราย่อมมีเยอะที่สุดในช่วงกลางคืน

ถ้าหากถ่ายภาพสวี่เยี่ยกลับบ้านพร้อมกับผู้หญิงได้ เรื่องนี้คงน่าสนุกพิลึก

หลังจากเกิ่งเปียวกับลูกน้องเข้ามาในหมู่บ้านแล้ว ก็หารถตู้ของสวี่เยี่ยเจอทันที ทั้งสองคนซุ่มแอบอยู่ในพุ่มไม้ คอยจับตาดูอย่างเงียบเชียบ

ทันใดนั้น จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูของพวกเขาทั้งสอง

"พี่ชาย พวกพี่ก็กำลังตามสวี่เยี่ยอยู่เหมือนกันเหรอ"

เกิ่งเปียวสะดุ้งตกใจ พอหันไปมองก็พบว่าเป็นคนที่สวมแว่นตากันแดด ใส่หน้ากากอนามัย มิหนำซ้ำยังสวมหมวกอีกด้วย

ใบหน้าถูกปิดบังเอาไว้จนเกือบมิด จำไม่ได้เลยสักนิดว่าเป็นใคร

เกิ่งเปียวเอ่ยถามอย่างระแวดระวัง "นายคือใคร"

คนตรงหน้านี้ก็คือสวี่เยี่ยนั่นเอง

สวี่เยี่ยสวมเสื้อผ้าของคนขับรถ แถมยังอำพรางตัวไว้ เกิ่งเปียวจึงไม่มีทางจำเขาได้เลย

สวี่เยี่ยกดเสียงต่ำ "พี่ชาย ผมก็เป็นปาปารัซซีเหมือนกันไง"

เกิ่งเปียวกวาดสายตามองสวี่เยี่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า แต่ยังคงระแวงอยู่ "แล้วทำไมนายไม่พกกล้องมาล่ะ"

"บริษัทพวกผมงกน่ะ ไม่ยอมแจกกล้องให้ ผมเลยต้องใช้มือถือถ่ายเอานี่ไง" สวี่เยี่ยกระซิบตอบ

เกิ่งเปียวรู้สึกเห็นอกเห็นใจสวี่เยี่ยขึ้นมาแวบหนึ่ง

คนทำงานหาเช้ากินค่ำนี่มันไม่ง่ายจริง ๆ เลยนะ