ตอนที่ 83 หน้าด้านไร้ยางอายสิ้นดี!

หวังซวี่กับเจิ้งอวี่ขมวดคิ้วพร้อมกัน

หวังซวี่เอ่ยช้าๆ "สตูดิโอของนายวันข้างหน้ามีโอกาสเติบโตเป็นสตูดิโอใหญ่ได้ก็จริง แต่วันนี้ยังไม่ใช่ เส้นทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล ตั้งชื่อให้เรียบร้อยก่อนเถอะ"

สวี่เยี่ยตอบอย่างจริงจัง "นี่คือสตูดิโอใหญ่"

เจิ้งอวี่เตือนสติขึ้นมา "เขากำลังคุยเรื่องชื่อสตูดิโอของแกอยู่ ไม่ใช่ให้แกมาบอกความคาดหวังที่มีต่อสตูดิโอ"

สวี่เยี่ยพูดว่า "นี่ก็ชื่อไงครับ ชื่อมันคือ 'นี่คือสตูดิโอใหญ่' "

สวี่เยี่ยควานหากระดาษใช้แล้วมาแผ่นหนึ่ง ก่อนจะจรดปากกาเขียนชื่อนี้ลงไป

พอเห็นชื่อนี้เข้า ทั้งหวังซวี่และเจิ้งอวี่ต่างพากันเงียบกริบ

ปกติดาราทั่วไปตั้งชื่อสตูดิโอก็แสนจะเรียบง่าย ส่วนใหญ่ก็ใช้ชื่อตัวเองกันทั้งนั้น

คนที่ไม่ใช้ชื่อตัวเองก็พอมีอยู่บ้าง แต่ก็มักเป็นคำที่มีความหมายลึกซึ้งเป็นพิเศษ

หวังซวี่ต้องยอมรับเลยว่า ชื่อที่สวี่เยี่ยตั้งขึ้นมานี้มันมีความหมายพิเศษอยู่จริงๆ

แต่นี่มันไม่ออกจะโจ่งแจ้งเกินไปหน่อยเหรอ นี่เล่นขายของกันอยู่หรือไง

อ้อ ลืมไป เขาคือสวี่เยี่ยนี่หว่า

งั้นก็ไม่มีอะไรต้องแปลกใจแล้ว

เจิ้งอวี่ถามขึ้น "แกแน่ใจนะ"

"แน่ใจครับ"

ชื่อนี้สวี่เยี่ยคิดไว้ตั้งนานแล้ว ขืนใช้ชื่ออื่นก็ไม่สนุกน่ะสิ

เจิ้งอวี่หันไปมองหวังซวี่แล้วพูดว่า "บอสหวัง ตามใจเขาเถอะครับ สตูดิโอของเขาเอง เขาอยากตั้งชื่ออะไรก็ให้เขาตั้งไป"

หวังซวี่ลองใคร่ครวญดูก็เห็นด้วย ยังไงซะมันก็เป็นสตูดิโอของสวี่เยี่ยอยู่ดี

งั้นก็เอาชื่อนี้แหละ

"ได้ เอาตามนั้นเลย"

ผู้ช่วยที่ยืนรออยู่ข้างๆ เห็นทั้งสามคนตกลงกันได้แล้วจึงเอ่ยขึ้น "งั้นฉันจะไปดำเนินเรื่องเอกสารให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

"ขอบคุณครับ" สวี่เยี่ยกล่าว

ตอนนี้เขาสบายขึ้นเยอะ ทางเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์จะคอยช่วยจัดการงานจิปาถะต่างๆ ให้

ส่วนเจิ้งอวี่ก็ยังคงรับหน้าที่เป็นผู้จัดการของเขาเหมือนเดิม

แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลย

พอลับหลังผู้ช่วยเดินออกไป เจิ้งอวี่ก็ถามขึ้นมา "สวี่เยี่ย แกได้ดูความเคลื่อนไหวในเน็ตบ้างหรือยัง"

"ในเน็ตเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกเหรอครับ" สวี่เยี่ยถามด้วยความสงสัย

"เรื่องของพวกหลี่ซิงเฉินน่ะ"

เจิ้งอวี่มีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง

สวี่เยี่ยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดดูในไมโครบล็อก

หัวข้อที่ติดเทรนด์เกี่ยวกับหลี่ซิงเฉินสองสามหัวข้อสะดุดตาเขาในทันที

ได้ร่วมงานกับผู้กำกับชื่อดัง แถมประเดิมด้วยบทพระรองอีกต่างหาก

เจิ้งอวี่ถอนหายใจพลางเอ่ย "สวี่เยี่ย พี่ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ตอนนี้บริษัทยังประสานงานดึงคอนเนกชันสายภาพยนตร์เข้ามาไม่ได้ เรื่องรับงานแสดงของแกคงต้องพักไว้ก่อน เอาเป็นว่าพวกเราช่วยดันแกไปออกรายการวาไรตี้สร้างกระแสไปพลางๆ ก่อนแล้วกัน"

หวังซวี่พยักหน้าเห็นพ้องเช่นกัน "สถานการณ์ตอนนี้มันไม่น่าพอใจจริงๆ นั่นแหละ บริษัทเราก่อนหน้านี้ไม่เคยร่วมงานกับผู้กำกับระดับท็อปมาก่อน โอกาสมันถึงไม่ได้มาง่ายๆ"

วงการบันเทิงนั้นพึ่งพาเส้นสายคอนเนกชันอย่างมาก

บทบาทตัวละครสักตัว เล่นออกมาก็ไม่ได้ต่างกันเท่าไร แล้วจะส่งให้ใครเล่นมันก็ไม่ต่างกันไม่ใช่หรือไง

เมื่อเห็นท่าทีหดหู่ของทั้งสองคน สวี่เยี่ยก็หัวเราะออกมา "เรื่องนี้ไม่ต้องรีบร้อนหรอกครับ พอดีในมือผมมีอยู่เรื่องหนึ่งแล้ว"

สวี่เยี่ยเล่าเรื่องที่เหยียนมี่ชวนเขาไปรับบทพระเอกให้ฟัง

พอได้ยินที่สวี่เยี่ยพูดจบ ทั้งหวังซวี่และเจิ้งอวี่ต่างเบิกตากว้างจนแทบถลน

ภาพยนตร์เนี่ยนะ

แถมยังเป็นพระเอกอีกต่างหาก นี่มันจะบ้าเกินไปแล้ว

เจิ้งอวี่กวาดสายตามองสำรวจสวี่เยี่ยตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างละเอียด

หลายวันที่ถ่ายทำรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ สวี่เยี่ยใช้เวลาส่วนใหญ่หมกตัวอยู่ในอพาร์ตเมนต์ซูเปอร์สตาร์

และเหยียนมี่เองก็ใช้เวลาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ซูเปอร์สตาร์มากพอตัว

ดาราระดับตัวแม่คนนี้ ในวงการมีคนตั้งเท่าไรที่อยากจะเด็ดดมเชยชมเสน่ห์ของเธอ

ดอกไม้งามดอกนี้คงไม่ได้ถูกสวี่เยี่ยเด็ดไปครองแล้วหรอกนะ "สวี่เยี่ย แกแอบใช้ทางลัดอะไรหรือเปล่าเนี่ย" เจิ้งอวี่เอ่ยถาม

สวี่เยี่ยย้อนถามกลับทันควัน "รู้ไหมว่าเวลาอยู่บนเตียงผมเก่งขนาดไหน"

ดวงตาของเจิ้งอวี่กับหวังซวี่พลันเป็นประกายวาววับ สนอกสนใจขึ้นมาทันที ราวกับพวกชาวเน็ตที่กำลังรอเผือกเรื่องชาวบ้าน

ให้ตายสิ มีเรื่องเด็ดหลุดออกมาให้ฟังจริงๆ ด้วยเว้ย!

หรือว่าสวี่เยี่ยจะใช้ความสามารถเฉพาะตัวบางอย่างพาตัวเองลัดคิวจริงๆ แม้คนในวงการจะรู้กันดีว่าเหยียนมี่ค่อนข้างรักนวลสงวนตัว แต่ใครจะไปห้ามจินตนาการได้ล่ะ

ถ้านายสวี่เยี่ยไม่ใช้ทางลัด แล้วจะไปคว้าบทพระเอกมาได้ยังไงกัน

เจิ้งอวี่รีบซักต่อทันที "เก่งแค่ไหนวะ"

"ผมนอนแผ่บนเตียงได้ทั้งวันโดยไม่กินไม่ดื่มเลยล่ะครับ" สวี่เยี่ยตอบ

เจิ้งอวี่หมดคำจะพูด

หวังซวี่ได้แต่ยกนิ้วให้ในความปั่น

สวี่เยี่ยอธิบายต่อ "ไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งแบบที่พวกคุณคิดหรอกครับ ตอนนี้ยังไม่ได้คอนเฟิร์มเลย จะได้เล่นไหมก็ต้องรอผมไปแคสต์บทดูก่อน"

"บทพระเอกเรื่องนี้ ต้องคว้ามาให้ได้!" หวังซวี่สั่งการทันที

ทุกคนต่างเข้าใจดีถึงความสำคัญของการได้บทพระเอกเรื่องนี้มาครอง

นี่เป็นการเปิดตัวบนจอเงินครั้งแรกของสวี่เยี่ย ทั้งยังเป็นการโชว์ศักยภาพของเขาให้คนในวงการได้ประจักษ์อีกด้วย

ถ้าได้บทพระเอกเรื่องนี้มาครอง อนาคตบทอื่นๆ ก็คงหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

หวังซวี่สั่งการ "เสี่ยวเจิ้ง ช่วงนี้แกรับผิดชอบเรื่องของสวี่เยี่ยแค่คนเดียวพอ จัดการเรื่องนี้ให้ดี"

"เข้าใจแล้วครับ" เจิ้งอวี่รับคำ

หลังออกจากเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์ สวี่เยี่ยก็ทุ่มเทเวลาในช่วงไม่กี่วันนี้ไปกับการศึกษาบทภาพยนตร์อย่างตั้งใจ

แม้จะยังมีผลดำดิ่งเหลืออยู่อีกหนึ่งลูก แต่สวี่เยี่ยก็คิดว่าถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากหยิบมาใช้

ในช่วงที่สวี่เยี่ยเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่นี้ ทางฝั่งชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์ อารมณ์ของหลี่ซิงเฉินกลับแจ่มใสขึ้นมาก

นับตั้งแต่รายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้จบลง ทรัพยากรสารพัดรูปแบบในมือเขาก็ไม่เคยขาดช่วง

ทรัพย์สินของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วชนิดที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

หลี่ซิงเฉินรู้ดีแก่ใจว่าชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์มองเขาเป็นแค่เครื่องมือโกยเงิน

แต่เขาก็อยากหาเงินเหมือนกันนี่นา

แบบนี้มันหาเงินได้ไวกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะ

ช่วงนี้หลี่ซิงเฉินรู้สึกกระสับกระส่ายอย่างยิ่ง เมื่อก่อนตอนเป็นเด็กฝึกหัดก็เหนื่อยสายตัวแทบขาด จากนั้นก็เดินสายแข่งรายการต่างๆ ไม่เคยได้หยุดพัก

พอตอนนี้เริ่มผ่อนคลายลง ก็เริ่มคิดฟุ้งซ่านถึงเรื่องอื่น

เรื่องที่ว่านี้ก็ไม่มีอะไรซับซ้อน เขาแค่อยากหาไก่ย่างกินสักตัว

เขาเคยเปรยเรื่องนี้กับผู้จัดการ แต่ก็โดนปฏิเสธกลับมาด้วยความเร็วแสง

ผู้จัดการบอกว่า ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาจะมากินไก่ย่าง

ต้องรอให้สถานะมั่นคงกว่านี้ก่อนค่อยว่ากัน

หลี่ซิงเฉินทำได้แค่อดทน ตอนนี้ทั้งตัวเขาตกเป็นของบริษัทไปแล้ว ทุกคำพูดและการกระทำต้องเป็นไปตามที่บริษัทจัดสรร

"อันที่จริงก็คงอีกไม่นานหรอก รอฉันถ่ายหนังเรื่องนี้เสร็จแล้วปล่อยอัลบั้ม จากนั้นก็ไปออกรายการวาไรตี้อีกสักสองสามรายการ ตำแหน่งแห่งที่ก็น่าจะมั่นคงแล้ว ถึงตอนนั้นสวี่เยี่ยอาจจะยังนั่งเล่นโคลนอยู่เลยมั้ง"

หลี่ซิงเฉินเต็มใจยอมเป็นเครื่องมือ เพราะทรัพยากรของชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์มีเยอะมากจริงๆ

สวี่เยี่ยเหรอ

พอไม่มีแอร์ไทม์ กระแสก็มีแต่จะดิ่งฮวบลงอย่างรวดเร็วเท่านั้นแหละ

หลี่ซิงเฉินเลื่อนดูข่าวสารสารพัดบนอินเทอร์เน็ต

ช่วงไม่กี่วันมานี้ ทั้งทางเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์และตัวสวี่เยี่ยเองไม่มีข่าวคราวอะไรหลุดรอดออกมาเลย

ราวกับว่าพอสวี่เยี่ยคว้าแชมป์มาได้ ทุกอย่างก็จบลงแค่นั้น

คนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวคงนึกว่าสวี่เยี่ยลาออกจากวงการไปแล้วด้วยซ้ำ

หลี่ซิงเฉินเลื่อนดูอันดับติดเทรนด์ พบว่าไม่มีอะไรน่าสนใจ จึงกดย้อนกลับมาที่หน้าหลักแล้วรีเฟรชอีกรอบ

พอรีเฟรชรอบนี้ ระบบก็แจ้งเตือนว่ามีโพสต์ใหม่ในไมโครบล็อก

หลี่ซิงเฉินเพ่งมองดู ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

โพสต์นี้เป็นของเซิงกวงเอนเตอร์เทนเมนต์

"ขอแสดงความยินดีกับสวี่เยี่ย ศิลปินในสังกัดของเรา ในการก่อตั้งสตูดิโอส่วนตัว @นี่คือสตูดิโอใหญ่ ขออวยพรให้นี่คือสตูดิโอใหญ่เติบโตยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง สร้างเกียรติภูมิใหม่อีกครั้ง!"

"ชื่อบ้าอะไรเนี่ย แท็กผิดคนหรือเปล่า"

หลี่ซิงเฉินกดเข้าไปที่หน้าหลักไมโครบล็อกของ "นี่คือสตูดิโอใหญ่" ด้วยความสงสัย

ไมโครบล็อกบัญชีนี้ได้รับการยืนยันตัวตนแล้ว ในข้อมูลระบุข้อความไว้ชัดเจนว่า "สตูดิโอส่วนตัวของสวี่เยี่ย"

"สตูดิโอเนี่ยนะ สตูดิโอจริงดิ ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม สวี่เยี่ยมันเปิดสตูดิโอได้ยังไงกัน"

หลี่ซิงเฉินรู้สึกเหมือนไฟแห่งความริษยาในใจกำลังลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง

ผู้เข้าแข่งขันที่มาจากรายการเดียวกันแท้ๆ ทำไมความต่างมันถึงได้มากมายขนาดนี้วะ ไม่สิ ไอ้ชื่อนี้นี่มัน...

หน้าด้านหน้าทนสิ้นดี!