ตอนที่ 92 ทำไมต้องยกขึ้นมาด้วย

สวี่เยี่ยได้รับข้อความจากเจิ้งอวี่อย่างรวดเร็วเช่นกัน

โชว์สำหรับคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมผ่านการอนุมัติแล้ว

วันนี้เขาอยู่ที่กองถ่าย แต่ยังไม่มีคิวถ่ายของตัวเอง ตู้ฉงหลินบอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาเข้ากองถ่าย ให้คอยสังเกตการณ์อยู่ข้างๆ ดูก่อน ไม่ต้องรีบร้อนแสดง

ในตารางการถ่ายทำที่ตู้ฉงหลินจัดไว้ เดิมทีก็วางคิวของนักแสดงนำเอาไว้ช่วงหลังอยู่แล้ว

ฉากส่วนใหญ่ของสวี่เยี่ย ความจริงแล้วล้วนเป็นฉากบู๊ ถ่ายรวดเดียวให้จบไปเลยจะดีที่สุด

สวี่เยี่ยเองก็ยินดีที่จะยืนดูและเรียนรู้อยู่ข้างๆ อีกทั้งยังช่วยพัฒนาทักษะการแสดงได้ด้วย

ส่วนพิธีบวงสรวงเปิดกล้องภาพยนตร์เรื่องเดชไอ้ด้วน ตู้ฉงหลินก็จัดแบบขอไปที

หลังจากที่เขาได้รับฉายาหลุมดำแห่งบ็อกซ์ออฟฟิศมาหลายปีนี้ เขาก็ไม่เชื่อเรื่องการดูฤกษ์ดูยามอะไรอีกต่อไปแล้ว

งมงายทั้งเพ!

ฤกษ์งามยามดีไม่ได้ช่วยให้รอดพ้นจากสภาพหนังเจ๊งเลยสักนิด!

สวี่เยี่ยนั่งมองผู้คนที่กำลังง่วนอยู่ข้างๆ

เมื่อวานคนในกองถ่ายยังมองเขาด้วยสีหน้าปกติอยู่แท้ๆ แต่วันนี้กลับเริ่มไม่ปกติกันหมดแล้ว

ทีมงานหลายคนถึงขั้นจงใจหลบหน้าสวี่เยี่ยเพื่อรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยไว้

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

ฉันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

สวี่เยี่ยหยิบช้อนขึ้นมา ตักน้ำจากในแก้วขึ้นมาหนึ่งช้อนแล้วป้อนเข้าปาก

ตู้ฉงหลินหันขวับมาพอดี เห็นภาพนี้เข้าเต็มตา

เขารีบหันหน้ากลับไปมองจอมอนิเตอร์ทันควัน

ช่างหัวมันเถอะ!

เดิมทีสวี่เยี่ยกะจะหาจังหวะไปขอลาหยุดกับผู้กำกับตู้ แต่สุดท้ายก็หาโอกาสไม่ได้สักที

เหตุผลที่ต้องลาหยุด ก็เพราะเขาต้องไปร่วมคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหม

คอนเสิร์ตนี้ความจริงเริ่มเตรียมการมาตั้งนานแล้ว เพียงแต่เพิ่งจะเคาะการแสดงลงตัวเมื่อไม่นานมานี้

ตอนนี้เมื่อการแสดงลงตัวแล้ว อีกเดี๋ยวก็ต้องเริ่มซ้อมใหญ่

หลังจากนั้นคอนเสิร์ตทั้งงานก็จะออกอากาศในรูปแบบไลฟ์สด

อีกแค่ไม่กี่วันสวี่เยี่ยก็ต้องแวบไปแล้ว

เพิ่งเข้ากองถ่ายมาก็ขอลาหยุด สวี่เยี่ยเองก็รู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง

จริงๆ เรื่องแบบนี้พบเห็นได้บ่อยมากในวงการบันเทิง ดาราไอเดิลแถวหน้าบางคนถึงขั้นไม่ยอมมาเข้าฉากด้วยตัวเองด้วยซ้ำ แต่ไปรับงานอื่นข้างนอก

แล้วค่อยมาไดคัตแปะหน้าลงไปในภาพยนตร์ช่วงโพสต์โปรดักชันเอา

สวี่เยี่ยหน้าหนาก็จริงแต่ไม่ได้ไร้ยางอาย เรื่องพรรค์นั้นเขาทำไม่ลงหรอก

ในที่สุด พองานถ่ายทำของวันนั้นสิ้นสุดลง สวี่เยี่ยก็เดินตรงไปหาตู้ฉงหลิน

พอเห็นสวี่เยี่ยเดินตรงมาหา ตู้ฉงหลินก็ทำเป็นมองไม่เห็นแล้วค่อยๆ ถอยหลังกรูด

จากนั้นสวี่เยี่ยก็เร่งฝีเท้าตาม

ตู้ฉงหลินกลัวจริงๆ นะ หลังจากเมื่อคืนดูคลิปของสวี่เยี่ยจบ กลางคืนเขาก็ฝันว่าตัวเองกำลังต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปตลอดทั้งคืน

ประเด็นคือตอนต้มบะหมี่เขาไม่มีน้ำประปา

ในความฝันเขาเลยต้องเทน้ำออกจากสมองตัวเองมาต้มบะหมี่

ความจริงตู้ฉงหลินก็พยายามเกลี้ยกล่อมตัวเองแล้ว

อย่างเช่น เคล็ดลับคู่เรือนของสวี่เยี่ยมันก็เป็นเคล็ดลับจริงๆ นั่นแหละ เพราะในเมื่อแกอุตส่าห์เสียเวลาตั้งนานกว่าจะต้มบะหมี่ได้สักถ้วย บะหมี่ที่ต้มออกมามันก็ต้องรู้สึกอร่อยขึ้นมาหน่อยหนึ่งจริงๆ

แต่สุดท้ายเขาก็ยอมแพ้

ทำไมฉันต้องมานั่งเกลี้ยกล่อมตัวเองด้วยวะ

ฉันไม่ได้บ้าสักหน่อย!

ถังซือฉีที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นคนทั้งสองเคลื่อนไหวไปมารอบกองถ่ายราวกับกำลังเล่นซ่อนแอบ ดวงตาก็กะพริบปริบๆ

"ท่านผอ. จะหาผู้กำกับตู้ แต่ผู้กำกับตู้กำลังหลบท่านผอ."

ถังซือฉีประเมินสถานการณ์ได้ทันที จากนั้นก็เดินตรงไปหาตู้ฉงหลิน

"ผู้กำกับตู้ สวี่เยี่ยเรียกคุณอยู่น่ะค่ะ!"

ถังซือฉีตะโกนขึ้นมาหนึ่งเสียง ช่วยรั้งตู้ฉงหลินเอาไว้

คราวนี้ สวี่เยี่ยก็ยิ่งร่นระยะห่างเข้าไปใกล้ตู้ฉงหลินมากขึ้นเรื่อยๆ

ตู้ฉงหลินร้อนรนแทบแย่

ท่าทางดูเข้าทำนองว่า 'อย่าเข้ามานะเฟ้ย' เต็มประดา

ในที่สุด สวี่เยี่ยก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าตู้ฉงหลินจนได้

นิ้วมือของตู้ฉงหลินสั่นระริกด้วยความประหม่า ก่อนจะเอ่ยถาม "นายมีธุระอะไร"

"ผู้กำกับตู้ครับ ผมอยากจะขอลาหยุดสักหน่อย" สวี่เยี่ยเอ่ยอย่างเกรงใจ

ตู้ฉงหลินกลับถอนหายใจโล่งอกแทน

"นายมีงานอื่นเหรอ"

ดาราระดับท็อปอย่างสวี่เยี่ยมีคิวงานยุ่งอยู่แล้ว เรื่องนี้ตู้ฉงหลินเตรียมใจไว้แต่แรก

ก็แค่ขอลาหยุด ไม่ได้มาคลุ้มคลั่งกลางกองถ่ายเสียหน่อย

สวี่เยี่ยเล่าเรื่องที่จะไปร่วมคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมให้ฟังคร่าวๆ

พอฟังจบ ตู้ฉงหลินกลับรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อย

"คอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมงั้นเหรอ สวี่เยี่ยไปคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหม ก็เท่ากับเสิ่นเต้ากวางไปคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหม เสิ่นเต้ากวางไป ก็เท่ากับภาพยนตร์พวกเราได้ไป นี่มันการโปรโมตชัดๆ"

ตู้ฉงหลินคิดในใจ

เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย อนุมัติวันลาให้สวี่เยี่ยทันที

ถึงอย่างไรฉากของนักแสดงคนอื่นๆ ก็ยังต้องถ่ายไปอีกสักพัก ไม่ได้เสร็จเร็วขนาดนั้นอยู่แล้ว

"ไม่มีปัญหา นายไปเถอะ ช่วงสองสามวันนี้ก็ถ่ายแค่ไม่กี่ฉากง่าย ๆ ฉากสำคัญรอให้นายกลับมาค่อยถ่าย" ตู้ฉงหลินยิ้มพลางพูด

"ขอบคุณครับผู้กำกับตู้" สวี่เยี่ยหัวเราะร่า

ตู้ฉงหลินพลันรู้สึกขึ้นมาอีกครั้งว่าสวี่เยี่ยก็ปกติดี

ทั้งการพูดคุยการจัดการเรื่องต่าง ๆ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรไม่ใช่หรือไง

สวี่เยี่ยหมุนตัวเดินจากไป

เขาเดินตรงไปยังม้านั่งของตัวเอง

ตู้ฉงหลินมองตามแผ่นหลังของสวี่เยี่ย มองมุมไหนก็ปกติดีนี่นา

"คลิปเมื่อคืนของเจ้าหนุ่มนี่น่าจะเป็นการตลาดสร้างคาแรกเตอร์ ใช่แล้ว ต้องเป็นการตลาดสร้างคาแรกเตอร์แน่ ๆ นี่คือภาพลักษณ์ที่สวี่เยี่ยสร้างขึ้นมา เห็นไมโครบล็อกของเขาไม่มีเรื่องเกี่ยวกับงานเลยสักโพสต์ก็จริง แต่แฟนคลับเขากลับเยอะมาก แถมยังติดเทรนด์อยู่เป็นประจำ ก็เพราะคาแรกเตอร์นี้นี่แหละ"

ตู้ฉงหลินเริ่มวิเคราะห์อย่างมีเหตุมีผล

เขาไม่เข้าใจการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเมื่อคืนนั้นจริง ๆ

นั่นไม่ใช่เรื่องที่คนปกติจะทำออกมาได้เด็ดขาด!

ขณะที่คิดไปพลาง ตู้ฉงหลินก็มองแผ่นหลังของสวี่เยี่ยที่กำลังเดินห่างออกไป

จังหวะนั้นเอง สวี่เยี่ยก็หยุดฝีเท้าลง

สีหน้าของตู้ฉงหลินเต็มไปด้วยความงุนงง

เห็นเพียงสวี่เยี่ยก้มตัวลงกะทันหัน คว้าสายไฟเส้นหนึ่งบนพื้นขึ้นมา

สายไฟเส้นนี้เป็นสายไฟของอุปกรณ์ประกอบฉากชิ้นหนึ่ง ตอนถ่ายทำลากยาวบนพื้นเป็นระยะทางไกล

ปกติคนเดินผ่านไปผ่านมาก็ไม่ได้สนใจอะไร สายไฟไม่ได้เส้นหนา เป็นแค่ของชิ้นเล็ก ๆ

ทุกคนเดินไปเดินมาเหยียบข้ามไปตรง ๆ ก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรอยู่แล้ว

"ยกขึ้นมาทำไมกันล่ะนั่น" ตู้ฉงหลินยิ่งงงหนักกว่าเดิม

ถังซือฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตาเป็นประกาย ราวกับค้นพบโลกใบใหม่

"ท่านผอ.เริ่มแล้ว!"

หลังจากสวี่เยี่ยคว้าสายไฟขึ้นมา เขาก็ชูมันขึ้นเหนือศีรษะ จากนั้นก้าวเท้าไปข้างหน้า เดินมุดผ่านใต้สายไฟไป

พอมุดพ้นไปแล้ว ถึงค่อยวางสายไฟลงบนพื้นตามเดิม แล้วเดินหน้าต่อไป

วินาทีนี้ สีหน้าของตู้ฉงหลินไร้ความรู้สึก ถึงขั้นเจือความปลงตกอยู่หน่อย ๆ

ฉันไม่น่าคิดว่าเขาปกติเลยจริง ๆ

คนอย่างหมอนี่ไม่มีทางปกติไปได้หรอก!

ตู้ฉงหลินหันหน้าหนี ไม่มองแล้ว ไม่เห็นก็ไม่ต้องเสียสายตา

ในกองถ่าย ทีมงานหลายคนก็เห็นการกระทำของสวี่เยี่ยเช่นกัน

คนพวกนี้ต่างก็แข็งทื่อเป็นหินไปในทันที

"นั่นมันเดินก้าวข้ามไปตรง ๆ ไม่ได้หรือไง ทำไมต้องยกสายไฟขึ้นมาด้วย"

"สวี่เยี่ยทำบ้าอะไรของเขาเนี่ย"

"จิตใจของหมอนี่ไม่มีปัญหาจริง ๆ ใช่ไหม"

มีพี่ตากล้องคนหนึ่งมองสวี่เยี่ย แล้วเขาก็เดินมาหน้าสายไฟเส้นนี้เช่นกัน

เขาก้าวไปหนึ่งก้าวก่อน ก้าวข้ามมันไปตรง ๆ

จากนั้นเขาก็ถอยหลังกลับมา เลียนแบบการกระทำของสวี่เยี่ยโดยการหยิบสายไฟขึ้นมาชูเหนือศีรษะ

พอเดินมุดผ่านไปอีกรอบ คราวนี้พี่ตากล้องยืนนิ่งเงียบอยู่กับที่เนิ่นนาน ในที่สุดก็พ่นคำสามคำออกมา

"ประสาทกลับ!"

มีเพียงถังซือฉีที่ตื่นเต้นอย่างยิ่ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"วันนี้มีวัตถุดิบเอาไปคุยกับพวกในกลุ่มอีกแล้ว!"

ในฐานะผู้ป่วยที่อยู่ใกล้ชิดสวี่เยี่ยที่สุด ความรู้สึกนี้มันฟินสุด ๆ ไปเลย!

ผ่านไปสองวัน ไมโครบล็อกทางการของคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมก็โพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการ

"คอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมครั้งที่สี่จะถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิงในวันที่ 19 สิงหาคม เวลาสองทุ่ม และจะถ่ายทอดสดพร้อมกันบนแพลตฟอร์มวิดีโอหลักทั่วทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ต"

นอกจากกำหนดเวลาของคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมแล้ว ยังปล่อยผังรายการแสดงของเหล่านักร้องที่เข้าร่วมออกมาด้วย

นักร้องที่เข้าร่วมแสดงจำนวนมากต่างพากันแชร์ไมโครบล็อกเพื่อช่วยประชาสัมพันธ์

การปล่อยผังรายการแสดงก็เป็นความคิดของอวี๋เวยเช่นกัน

แม้คอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมจะไม่สนใจเรื่องเรตติ้ง แต่ในเมื่อเป็นงานกาล่า ในฐานะผู้กำกับการแสดง เธอไม่มีทางไม่สนใจเรตติ้งอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ในสายตาของอวี๋เวย นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอได้กำกับงานกาล่าของสถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิง

เธอเป็นคนที่มีการวางแผนชีวิตของตัวเองอย่างชัดเจน สถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิงเป็นเพียงแค่สถานีหนึ่งในการเดินทางของชีวิตเธอเท่านั้น

ในเมื่อเป็นการกำกับครั้งสุดท้าย เช่นนั้นก็ทำให้งานกาล่าครั้งนี้คึกคักขึ้นอีกหน่อยเถอะ

เงียบเหงาไม่หวือหวา จะไปสนุกอะไร

ขนาดสวี่เยี่ย ฉันยังเชิญมาได้เลยนะ!