ตอนที่ 95 คุณบังผมดูการแสดงอยู่นะ

วันที่ 18 สิงหาคม

การซ้อมใหญ่ของคอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

สวี่เยี่ยยังคงมาที่ห้องส่งของสถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิงพร้อมกับเจิ้งอวี่

เมื่อมาถึงหน้าประตูห้องส่ง เจ้าหน้าที่ก็กันเจิ้งอวี่เอาไว้

"สวัสดีครับ อนุญาตให้เฉพาะนักร้องที่ร่วมแสดงเข้าไปได้เท่านั้นครับ"

เจิ้งอวี่เข้าใจได้ จึงกำชับว่า "สวี่เยี่ย พอเจอกับผู้กำกับอวี๋แล้วต้องให้ความเคารพหน่อยนะ"

"เข้าใจแล้วครับ!" สวี่เยี่ยตอบทันควัน

เจิ้งอวี่กำชับอีกสองสามประโยคแล้วจึงเดินจากไป

สวี่เยี่ยคล้องบัตรประจำตัวที่เจ้าหน้าที่ส่งให้ แล้วเดินเข้าไปในห้องส่ง

เจ้าหน้าที่คนนี้เป็นเด็กสาววัยยี่สิบต้น ๆ เธอคอยลอบสังเกตสวี่เยี่ยอยู่ตลอดเวลา

"สวี่เยี่ยก็ดูปกติดีนี่นา แถมยังหล่อมากด้วย ตัวจริงหล่อกว่าในทีวีซะอีก!"

เด็กสาวคิดในใจ

สายตาของเธอแทบไม่ละไปจากตัวสวี่เยี่ยเลย

เธอพาสวี่เยี่ยมายังโซนพักผ่อนของห้องส่งแล้วยิ้มกล่าวว่า "อาจารย์สวี่ นั่งรอตรงนี้สักครู่ก่อนนะคะ คุณอยากดื่มอะไรไหมคะ"

สวี่เยี่ยยิ้มบาง ๆ "ขอน้ำเปล่าก็พอครับ"

เด็กสาวรีบไปหยิบน้ำแร่มาให้สวี่เยี่ยหนึ่งขวดทันที

"ขอบคุณครับ"

สวี่เยี่ยรับขวดน้ำมาแล้วบิดฝาเปิดออก

จากนั้นเขาก็ล้วงเอากล่องใส่ชุดช้อนส้อมออกมาจากกระเป๋าเสื้อตัวนอก

วินาทีที่กล่องชุดช้อนส้อมปรากฏขึ้น สีหน้าของเด็กสาวก็เต็มไปด้วยความเหวอ

วินาทีถัดมา สวี่เยี่ยเปิดกล่องชุดช้อนส้อม หยิบหลอดดูดน้ำออกมาหนึ่งอัน แล้วเสียบลงไปในขวดน้ำแร่

ท่วงท่าของเขาดูสง่างามเป็นธรรมชาติ ลื่นไหลไร้รอยต่อ

สวี่เยี่ยถือขวดน้ำแร่แล้วใช้หลอดดูดน้ำข้างในดื่มอย่างสบายอารมณ์

เด็กสาวยืนอึ้งตาค้างไปแล้ว

เธอไม่กล้าพูดอะไร รีบหันหลังวิ่งหนีไปทันที เพราะกลัวว่าจะเผลอตะโกนคำว่า "คุณประสาทปะเนี่ย" ออกมา

ดื่มน้ำแร่แล้วแกจะใช้หลอดทำไมวะ

ที่สำคัญคือทำไมพกกล่องชุดช้อนส้อมติดตัว แล้วในกล่องชุดช้อนส้อมยังมีหลอดดูดแบบใช้แล้วทิ้งอยู่อีกเนี่ยนะ

กล่องชุดช้อนส้อมทั่วไปย่อมไม่มีหลอดดูดน้ำแบบใช้แล้วทิ้งอยู่แล้ว

แต่นี่คือกล่องชุดช้อนส้อมรุ่นสั่งทำพิเศษของสวี่เยี่ย อุปกรณ์จึงครบครันพร้อมสรรพ

พอน้องฝึกงานคนนั้นจากไป แถวนั้นก็ไม่มีใครเข้ามาคุยกับสวี่เยี่ยอีก

นักร้องต่างชาติบางคนไม่รู้จักสวี่เยี่ย แถมยังพูดคุยกันคนละภาษา

เพียงแต่นักร้องต่างชาติเหล่านั้นมองมาที่สวี่เยี่ยด้วยสายตาพิลึกพิลั่น

ถ้าไม่ใช่เพราะสวี่เยี่ยคล้องบัตรประจำตัวอยู่ล่ะก็ พวกเขาคงลุกขึ้นมาไล่ออกไปแล้ว

คนบ้าอะไรกันเนี่ย

เสียบหลอดดูดน้ำแร่เนี่ยนะ

ปากแกอ้าได้ไม่กว้างพอรึไง

สรุปว่าไม่ได้เป็นบ้าแน่นะ

สวี่เยี่ยรออยู่ได้ไม่นาน ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินตรงมาทางเขา

หญิงคนนี้รูปร่างสูงเพรียว สวมชุดสูทกระโปรงสำหรับทำงาน เหยียบบนรองเท้าส้นสูงเส้นเล็ก มีเสน่ห์เย้ายวนใจในแบบของหญิงสาวที่โตเต็มวัย

มันไม่เหมือนความรู้สึกแบบสาวแกร่งมาดมั่น แต่ให้ความรู้สึกเหมือนหญิงงามทรงเสน่ห์มากกว่า

คนผู้นี้ก็คืออวี๋เวยนั่นเอง

อวี๋เวยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสวี่เยี่ย ยื่นมือออกไปพลางยิ้มกล่าวว่า "สวี่เยี่ย สวัสดีค่ะ ฉันคือผู้กำกับใหญ่ อวี๋เวย ในที่สุดก็ได้พบคุณเสียที"

สวี่เยี่ยจึงวางขวดน้ำแร่ที่เสียบหลอดค้างไว้ลง แล้วยื่นมือไปจับกับอวี๋เวย

สายตาของอวี๋เวยถูกขวดน้ำแร่เสียบหลอดใบนั้นดึงดูดไปเช่นกัน รอยยิ้มบนใบหน้าพลันกระตุกวูบอย่างเห็นได้ชัด

นี่มันไม่ค่อยปกติจริง ๆ ด้วยสิ...

ทว่าอวี๋เวยคือใครกัน เธอเตรียมใจไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว

"ผู้กำกับอวี๋ สวัสดีครับ"

หลังจากสวี่เยี่ยจับมือกับอวี๋เวยแล้ว ทั้งสองก็พูดคุยกันสัพเพเหระสองสามประโยคจนเริ่มสนิทสนมกันขึ้นมา

ผู้หญิงอย่างอวี๋เวยเชี่ยวชาญด้านการสื่อสารเป็นอย่างยิ่ง คุยไม่กี่คำก็ดึงความสัมพันธ์กับสวี่เยี่ยให้ใกล้ชิดกันได้อย่างง่ายดาย

ทั้งสองดูไม่เหมือนเพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่เหมือนคนที่รู้จักกันมาเนิ่นนานมากกว่า

"เพลงสากลเพลงนั้นของคุณ หลังจากที่ฉันได้ดูแล้วรู้สึกว่าดีมากเลย ตอนนี้คุณมีแผนจะปล่อยอัลบั้มหรือยังคะ" อวี๋เวยเอ่ยถาม

"ยังไม่มีแผนในตอนนี้ครับ" สวี่เยี่ยตอบ

ตอนนี้ในมือสวี่เยี่ยยังมีเพลงไม่มากพอ และเขาก็ไม่รีบร้อนอะไร

อวี๋เวยแปลกใจเล็กน้อย สวี่เยี่ยแต่งเพลงติดต่อกันได้ตั้งหลายเพลงในรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ เห็นได้ชัดว่าความสามารถในการแต่งเพลงสูงมาก

พ่อหนุ่มคนนี้คงไม่ถึงกับหมดมุกเอาดื้อ ๆ เร็วขนาดนั้นหรอกใช่ไหม

อวี๋เวยไม่ซักไซ้ประเด็นนี้ต่อ เธอรู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องไม่ควรเจาะลึกจนเกินไป

"ที่ฉันมาหาคุณครั้งนี้ มีงานร่วมมืออยากจะคุยด้วยหน่อยค่ะ ช่วงหลังจากนี้ฉันกำลังวางแผนจะทำรายการวาไรตี้ชื่อ 'ดนตรีพเนจร' เลยอยากเชิญคุณมาร่วมรายการด้วย"

อวี๋เวยเปิดประเด็นเข้าเรื่องทันที

"รายการวาไรตี้นี้ผสมผสานเรียลลิตี้โชว์กับการแข่งขันดนตรีเข้าด้วยกัน ฉันเองก็เพิ่งลองทำเป็นครั้งแรกค่ะ"

"ฟังจากชื่อแล้ว คงไม่ใช่รายการสำหรับมือใหม่ใช่ไหมครับ" สวี่เยี่ยถาม

อวี๋เวยยิ้ม "ไม่ใช่แน่นอนค่ะ นี่เป็นเวทีสำหรับนักร้องสายพลังเสียงตัวจริง"

"แล้วก็ไม่ใช่รายการของสถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิงด้วยใช่ไหมครับ"

แววตาของอวี๋เวยฉายความประหลาดใจ เรื่องที่เธอจะลาออกจากสถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิง นอกจากเพื่อนสนิทไม่กี่คนกับที่ทำงานใหม่แล้ว ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลย

สวี่เยี่ยคาดเดาได้จากคำพูดของเธอ ก็นับว่าหัวไวไม่เบา

"นี่เป็นรายการวาไรตี้ออนไลน์ของเพนกวินวิดีโอค่ะ คอนเสิร์ตเส้นทางสายไหมงานนี้จะเป็นรายการสุดท้ายที่ฉันดูแลให้สถานีโทรทัศน์เมืองอานเฉิง พองานคอนเสิร์ตจบลง ฉันก็จะไปลุยทำรายการเต็มตัว คุณก็รู้ ในสถานีโทรทัศน์บางทีมันทำอะไรไม่ค่อยถนัดมือ ขยับตัวลำบาก" อวี๋เวยกล่าวอย่างราบเรียบ

เธอไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่จะบอกเรื่องพวกนี้ให้สวี่เยี่ยรู้

รอกาล่าคืนพรุ่งนี้จบลง คนในสถานีโทรทัศน์ก็จะได้รู้กันอยู่ดี

ยังไม่ทันที่สวี่เยี่ยจะตอบ อวี๋เวยก็พูดต่อ "พองานคอนเสิร์ตจบฉันจะส่งข้อมูลให้คุณ ลองเอาไปพิจารณาดูนะคะ ทางเพนกวินวิดีโอก็อยากให้คุณมาร่วมรายการนี้มาก ถ้าคุณมา เพนกวินวิดีโอจะดีใจมาก แล้วพวกเขาก็จะติดหนี้บุญคุณคุณด้วย"

เพนกวินวิดีโอในฐานะแพลตฟอร์มวิดีโอ ทรัพยากรที่มีในมือย่อมไม่เหมือนกับสถานีโทรทัศน์

ตอนนี้สวี่เยี่ยอยู่อย่างอึดอัดที่ฝั่งจวี๋จื่อวิดีโอแน่นอน แต่เขากลับมีความสัมพันธ์อันดีกับเพนกวินวิดีโอมาโดยตลอด

รายการวาไรตี้ออนไลน์คุ้มค่าน่าลองจริง ๆ

"ถึงตอนนั้นจะมีใครมาร่วมบ้างครับ" สวี่เยี่ยถาม

"ชิงเหนี่ยว จี๋กวง มีความเป็นไปได้ที่จะส่งคนมาค่ะ" อวี๋เวยยิ้มอย่างมีความหมาย

ชิงเหนี่ยวเอนเตอร์เทนเมนต์กับจี๋กวงมีเดียล้วนเป็นคู่ปรับของสวี่เยี่ยทั้งนั้น

รายการวาไรตี้ออนไลน์ฟอร์มยักษ์ที่อวี๋เวยลงมือวางแผนด้วยตัวเอง คนพวกนี้ไม่มีทางไม่ส่งคนมาแน่

เพียงแต่ถึงตอนนั้น คนที่จะมาจะไม่ใช่ปลาซิวปลาสร้อยอย่างหลี่ซิงเฉิน แต่จะเป็นฉลามตัวจริงเสียงจริง

"เข้าใจแล้วครับ ผมจะลองคิดดูให้ดี" สวี่เยี่ยตอบ

หลังจากทั้งสองคนแลกช่องทางติดต่อกันแล้ว อวี๋เวยก็หันหลังเดินจากไป

ต้องยอมรับว่า เสน่ห์ของหญิงสาววัยผู้ใหญ่นั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริง ๆ

อย่างเช่นตอนที่อวี๋เวยหันหลังเดินจากไป สะโพกผายอวบอัดภายใต้กระโปรงนั่นก็ทำให้สวี่เยี่ยกระชุ่มกระชวยขึ้นมาไม่น้อย

ตอนนั้นเอง บนเวทีก็เปลี่ยนเป็นคิวซ้อมของนักร้องกลุ่มใหม่

ซึ่งก็คือสาว ๆ วงหยวนชี่เส้าหนี่ว์นั่นเอง

หกสาววัยใสแต่งตัวสะสวยสดใสกำลังกระโดดโลดเต้นอยู่บนเวที ชวนให้เจริญหูเจริญตายิ่งนัก

สวีหนานเจียที่กำลังเต้นอยู่บนเวทีสังเกตเห็นสวี่เยี่ยที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนดู

ใบหน้าของเธอผุดรอยยิ้มสดใส แต่จังหวะที่ใจลอยไปแวบเดียวนั้น ก็ทำให้เธอเต้นหลุดไปหนึ่งจังหวะ

เรื่องนี้ทำให้สวีหนานเจียหัวเสียเป็นอย่างมาก

พอการซ้อมเสร็จสิ้น สวีหนานเจียก็ตรงดิ่งไปหาสวี่เยี่ยทันที

ส่วนสาว ๆ อีกห้าคนต่างแอบซุ่มอยู่ไกล ๆ แอบส่องดูสถานการณ์ทางนี้กันเงียบ ๆ

"สมคำร่ำลือจริง ๆ! เขาใช้หลอดดูดน้ำแร่ด้วยอะ! นี่ไม่ใช่เรื่องที่คนปกติจะทำกันแล้ว!"

"แต่เขาก็หล่ออยู่นะแก! เสียตรงสมองไม่ค่อยดีนี่แหละ! เสียดายของชะมัด!"

"เสี่ยวสวีเดินไปถึงตรงหน้าแล้ว!"

ขณะนี้ สวีหนานเจียเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าสวี่เยี่ย

"สวี่เยี่ย นายคิดถึงฉันบ้างไหมเนี่ย!"

สวีหนานเจียยิ้มแย้มอย่างมีความสุขเต็มใบหน้า

ทว่าในตอนนั้น สวี่เยี่ยกลับยื่นมือออกไป แตะที่แขนของเสี่ยวสวี จากนั้นก็ผลักเธอหลบไปด้านข้าง

"เธอบังการแสดงของฉันอยู่นะ"