ตอนที่ 395 ใจที่สงบไม่ลง

เฉียนจื้อหย่งพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "นั่นสิ เขาถ่ายได้ดีมากจริง ๆ ไม่รู้ว่ายามาอิ มูราอุจะพอใจหรือเปล่า"

อย่างน้อยตอนที่เฉียนจื้อหย่งดูเองยังคันไม้คันมืออยากตบปากหลิวเกาต๋าฉาดใหญ่ ก็น่าจะเดาได้ว่าพอยามาอิ มูราอุดูแล้วคงจะน่าสนใจพิลึก

ได้แต่หวังว่าอีกฝ่ายจะเก่งพอ แล้วเล่นงานร้านอาหารเฟยหวงให้เจ๊งบ๊งไปเลย