ตอนที่ 113 คาราวานเสบียงหนุนทัพทำเอาทุกคนตกตะลึง

"ผู้จัดการใหญ่อวี๋ ผู้จัดการหลี่ ขบวนรถที่เพิ่งแล่นผ่านไปเมื่อกี้นี้เป็นของโรงงานพวกคุณใช่ไหมครับ พวกคุณกำลังทำอะไรกันอยู่หรือช่วงนี้ ถึงได้เอิกเกริกขนาดนี้" เลขาฯ เฉียนกับเลขาฯ ชวีและพวกอีกสองสามคนปั่นจักรยานเข้ามา พอโดดลงจากรถก็ถามอย่างร้อนใจทันที ตอนที่พวกเขามาถึง บังเอิญสวนกับขบวนรถพอดี

อวี๋ซือหยารู้สึกขบขันอยู่บ้าง เรื่องนี้มิใช่ว่าเห็นได้ชัดเจนอยู่แล้วหรอกหรือ บนขบวนรถก็แขวนป้ายผ้า เขียนไว้ชัดเจนแจ่มแจ้งขนาดนั้น! เลขาฯ เฉียนนี่ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองหรืออย่างไร

เธอพูดพลางยิ้ม "ใช่ค่ะ เลขาฯ เฉียน เลขาฯ ชวี... พวกคุณมากันแล้ว เข้าไปนั่งพักข้างในก่อนสักครู่เถอะค่ะ รอคนมากันครบแล้วเราค่อยเริ่มกัน ประธานเฝิงรับหน้าที่นำทีมขนส่งสิ่งของไปทางใต้แล้ว งานวันนี้ฉันกับผู้จัดการซือจะเป็นผู้ดำเนินงานเองค่ะ!"

จริงเสียด้วย! เลขาฯ เฉียนกับเลขาฯ ชวีและพวกสบตากัน จากนั้นก็หันกลับมาถามอย่างอดไม่ได้ "เลขาฯ อวี๋ พวกคุณบริจาคสิ่งของให้เขตทหารจริงๆ หรือครับ แล้วบริจาคไปเท่าไหร่กันล่ะ"

รถบรรทุกคันใหญ่สิบคัน คลุมผ้าใบไว้อย่างมิดชิด ทว่าพอดูจากกระบะท้ายรถที่พูนสูงขึ้นมา กะดูแล้วปริมาณคงไม่น้อยแน่