ตอนที่ 117 โครงการจิตอาสาและผู้สนับสนุนที่ไม่คาดคิด

สอบสองวิชาสุดท้ายเสร็จ ในที่สุดก็ถึงเวลาปิดเทอม กิจกรรมอาสาสมัครกลับบ้านเกิดไปช่วยสอนหนังสือที่สภานักศึกษาเป็นผู้ริเริ่มขึ้นก็มีผลลัพธ์เบื้องต้นออกมาแล้วเช่นกัน

มีนักศึกษาสมัครเข้าร่วมกิจกรรมนี้ทั้งหมดร้อยกว่าคน หลังจากผ่านการคัดเลือกแล้ว ก็ได้เพื่อนนักศึกษาที่มีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์ 64 คน สภานักศึกษาแจกสมุดบันทึก ปากกาหมึกซึม และชุดแบบเรียนปฐมวัยระดับประถมหนึ่งชุด รวมถึงเข็มกลัดทองแดงสลักคำว่า "อาสาสมัครมหาวิทยาลัยประจำมณฑล" ให้แก่พวกเขา

สวีเจียเจียมอบรายชื่อและบัญชีค่าใช้จ่ายให้แก่อวี๋ซือหยา อวี๋ซือหยาดูคร่าวๆ หนึ่งรอบ เพื่อนนักศึกษาเหล่านี้เธอแทบไม่รู้จักเลย จึงกวาดตาดูผ่านๆ สุดท้ายสายตาก็หยุดลงที่รายการค่าใช้จ่าย เธอเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ "หมิ่นเจาหาสปอนเซอร์ได้ด้วยเหรอ"

ไม่เลวเลยนี่ กิจกรรมกลับบ้านเกิดลงชนบทไปช่วยสอนหนังสือครั้งนี้มีค่าใช้จ่ายหลายร้อยหยวน นึกไม่ถึงว่าในเวลาสั้นๆ แค่นี้หมิ่นเจาจะหาสปอนเซอร์ได้ ในยุคสมัยที่โรงงานรัฐวิสาหกิจเกลื่อนเมืองแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เหตุผลก็แสนจะเรียบง่าย รัฐวิสาหกิจไม่มีแรงกดดันเรื่องการอยู่รอด ไม่สนเรื่องผลกำไร ย่อมไม่มีจิตสำนึกเรื่องการสร้างชื่อเสียงที่ดีหรือการลงโฆษณาอยู่แล้ว

ระหว่างที่พูด สวีเจียเจียก็นำเครื่องเขียนที่ยังเหลืออยู่กับตราทองแดงออกมา ยื่นส่งให้อวี๋ซือหยา