ตอนที่ 135 แผนสร้างคลังสินค้าใหม่และการคัดสรรคนรุ่นใหม่

แม้จะกลุ้มใจว่าจะกักเก็บธัญพืชจำนวนมากขนาดนี้อย่างไร แต่จะปฏิเสธธัญพืชที่ส่งมาถึงมือก็เป็นไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคราวหน้าที่ไปขอเสบียงจากเบื้องบนอีก ทางนั้นแค่ตอกกลับมาประโยคเดียวว่า "คราวก่อนให้พวกคุณไปก็ไม่เอา นึกว่าไม่ต้องการเสียอีก" เท่านี้ก็จบกัน ตัวเองต้องกลืนความอยุติธรรมลงคอโดยพูดอะไรไม่ออก ดังนั้นธัญพืชพวกนี้ยังไงก็ต้องรับไว้ ต่อให้ตอนนี้ยังไม่มีที่เก็บก็ต้องเอามาก่อน

ขณะใคร่ครวญ อวี๋ซือหยาก็คิดหาวิธีแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้แล้ว เธอจึงพูดกับซือลี่ผิงว่า "คุณไปจัดการหน่อยนะ สองสามวันนี้ให้เร่งการผลิต เพื่อใช้ธัญพืชระบายออกไปให้ได้เยอะๆ แล้วก็ติดต่อทีมก่อสร้าง จัดซื้อวัสดุมาสร้างโกดังเพิ่มอีกหกหลัง"

ซือลี่ผิงพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยอย่างกังวลอยู่บ้าง "ผู้จัดการใหญ่อวี๋ครับ ต่อให้ลงมือสร้างทันที โกดังหกหลังก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งค่อนเดือนกว่าจะเสร็จ แล้วยังต้องผึ่งลมทิ้งไว้อีกสักสัปดาห์สองสัปดาห์เพื่อให้ความชื้นระเหยออกหมดถึงจะเริ่มใช้งานจริงได้ เกรงว่าจะไม่ทันเอาน่ะสิครับ"

"ฉันรู้ โกดังพวกนี้สร้างไว้รองรับตอนเก็บเกี่ยวช่วงฤดูใบไม้ร่วง โรงงานอาหารสัตว์ของเราขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆ มีโกดังแค่สี่หลังไม่พอใช้หรอก ต่อให้มีสิบหลังก็ยังไม่พอ ตอนนี้ก็ประคองสถานการณ์ไปก่อน ส่วนธัญพืชรอบนี้ ห้าพันตันที่ทางเมืองให้มาก็ขนกลับมาได้เลย ส่วนอีกสองพันห้าร้อยตันของอำเภอผิงฮว่า ให้ยืมโกดังที่นั่นเก็บไว้ก่อน รอโกดังของเราว่างแล้วค่อยไปขนกลับมา" อวี๋ซือหยากล่าว

ซือลี่ผิงได้ยินดังนั้นจึงวางใจลงได้ "ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้"