ตอนที่ 144 ความกล้าเสี่ยงของบรรณาธิการลู่

อวี๋ซือหยากับลู่หมิงฮุ่ยเดินลงบันไดมาด้วยกัน คลื่นความร้อนอบอ้าวปะทะเข้าใส่หน้าจนแทบหายใจไม่ออก

ลู่หมิงฮุ่ยหยิบสมุดบันทึกสัมภาษณ์ขึ้นมาพัดวี บ่นอุบ "อากาศช่วงนี้ร้อนเกินไปแล้ว ฝนตกไปห่าหนึ่งแทนที่จะเย็นลง กลับยิ่งร้อนกว่าเดิม แดดเปรี้ยงยามบ่ายแบบนี้แทบจะย่างคนให้ละลายอยู่แล้ว"

"ปีไหนๆ ก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละค่ะ รอเข้าช่วงสารทฤดูใบไม้ร่วงเดือนสิงหาคมไปแล้วอากาศถึงจะค่อยๆ เย็นลง เดินมาทางนี้เถอะค่ะ ต้นไม้เยอะกว่า ร่มรื่นกว่าหน่อย" อวี๋ซือหยาดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาซับเหงื่อ พลางเอ่ยอย่างจนใจ เธอคิดถึงเครื่องปรับอากาศที่มีอยู่เกลื่อนกลาดในอีกสี่สิบปีข้างหน้าเหลือเกิน แม้เวลานี้จะมีเครื่องปรับอากาศแล้ว ทว่าก็เป็นของหายากล้ำค่า ขนาดห้องทำงานของนายกเทศมนตรีเกายังไม่มีให้ใช้เลย แถมเทคโนโลยีก็ยังไม่เข้าที่เข้าทาง ความเย็นก็ธรรมดาๆ ทั่วไป

"ยังต้องรออีกนานเลยค่ะ!" ลู่หมิงฮุ่ยถอนหายใจยาว จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน "ผู้จัดการใหญ่อวี๋คะ ฉันอยากสัมภาษณ์น้องชายคุณ จะได้ไหมคะ"

อวี๋ซือหยาหยุดฝีเท้า มองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ "คุณคิดดีแล้วเหรอคะ เมื่อกี้ก็ได้ยินแล้วนี่คะ ทั้งเลขาฯ ฉินกับนายกเทศมนตรีเกายังไม่ได้รับปากฉันเลย เรื่องนี้ยังไม่ได้รับความเห็นชอบอย่างเป็นทางการ ระวังจะหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวนะคะ"