ตอนที่ 119 จบลงแบบเงียบงัน

หมัดที่เสิ่นเหลียนซัดออกไปวันนั้น เรียกได้ว่าฉีกหน้ากากความเกรงใจชิ้นสุดท้ายระหว่างสองฝ่ายจนแหลกละเอียด เมื่อเป็นเช่นนี้ ซุนปิ่งเฮ่อจึงคิดว่าไม่จำเป็นต้องไว้หน้าใครอีกต่อไป

ทว่าใครจะไปคิด สองพี่น้องซูเนี่ยนเซิงกลับสงบเสงี่ยมเจียมตัวราวกับไก่ต้ม

หลิวจงเดินเข้ามาด้วยสีหน้าท่าทางเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขายิ้มพลางเอ่ยขึ้น "นายตรงเวลาดีจริง ความจริงช้าไปสักวันสองวันก็ไม่เป็นไรหรอก เรื่องจัดการเรียบร้อยดีแล้วใช่ไหม"