ตอนที่ 127 งานรัดตัว

"อาจารย์เสิ่น ขอบคุณมากครับ ขอบคุณจริงๆ..." เฉินมู่ยังพูดไม่ทันจบ ก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าในรถยังมีอีกคนนั่งอยู่

แววตาสีดำสนิทของฉู่อี้หลานดูลึกล้ำ แม้ไม่ได้แผ่รังสีคุกคามใดๆ ออกมา แต่เฉินมู่กลับรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่งไปทั้งตัวอย่างบอกไม่ถูก

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาไร้ที่ติ ท่าทางสุขุมเยือกเย็นแต่กลับแฝงแรงกดดันมหาศาล เพียงสบตากันสั้นๆ แค่สองวินาที เฉินมู่ก็เผลอนั่งหลังตรงแหน็วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว