ตอนที่ 131 ถึงคราวย่อมมีทางออก

ไม่มีทาง สำหรับเสิ่นเหลียนแล้ว อีกฝ่ายไม่ใช่ดาวหายนะสักนิด แต่เป็นยอดดวงใจสุดที่รักต่างหาก

ทันทีที่ขึ้นมาบนรถ เสิ่นเหลียนก็แทบหมดแรง เขานั่งคร่อมตักหันหน้าเข้าหาฉู่อี้หลาน ซบหน้าเกยคางไว้ตรงซอกคอ ลมหายใจเริ่มทอดสม่ำเสมอ

"ช่วงสองสามวันนี้เหนื่อยมากเหรอ" ฉู่อี้หลานถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติ พลางลูบหลังเสิ่นเหลียนเบาๆ