ตอนที่ 163 แม่ควรเป็นอิสระได้แล้ว

ท้องฟ้าด้านนอกมืดมิด เหลือเพียงแสงขาวซีดจาง ๆ ตรงเส้นขอบฟ้า แสงจันทร์เยียบเย็นจับใจ ยามสายลมพัดผ่านเบา ๆ ใบไม้ก็สั่นไหวส่งเสียงสวบสาบ

เสิ่นเหลียนรู้สึกอึดอัดในอก จึงแง้มหน้าต่างรถลงเล็กน้อย

แค่คิดว่าฉู่อี้หลานต้องไปสุสานคนเดียว เสิ่นเหลียนก็รู้สึกปวดใจเหลือเกิน