ตอนที่ 173 มีแค่เขาคนเดียว

ความเจ็บปวดแสนสาหัสที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ทำให้ฉู่ฉางชีเข้าใจคำว่า "หนึ่งวินาทียาวนานราวหนึ่งปี" อย่างถ่องแท้ในที่สุด

หากย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบปีก่อน จุดจบอาจไม่เป็นเช่นนี้ แต่ตอนนี้เขาแก่ตัวลงแล้ว ทั้งยังมีโรครุมเร้าสารพัด ยิ่งเฉียดใกล้ความตายมากเท่าไร เขาก็ยิ่งหวาดกลัวมันมากขึ้นเท่านั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงช่วงที่ผ่านมาซึ่งถูกฉู่อี้หลานตามกัดไม่ปล่อย จนต้องสูญเสียทั้งคนและทรัพย์สินไปนับไม่ถ้วน

เมื่อเวลาผ่านไปจนไม่อาจหลบเลี่ยงได้อีก ความคิดที่แท้จริงจากก้นบึ้งหัวใจของฉู่ฉางชีก็ผุดขึ้นมาในที่สุด