ตอนที่ 231 ภูผากับพฤกษา (8)

สิบนาทีต่อมา เฝิงเย่ว์ซานยังคงคุกเข่าตัวตรงแหน็บ เพียงแต่ย้ายที่มาอยู่ตรงหน้าโซฟาแทน

ส่วนพ่อของเฝิงเย่ว์ซานนั่งอยู่บนโซฟา กว่าจะจิบชาจนหมดถ้วยแล้วผ่อนลมหายใจออกมาได้

แม้พ่อของเฝิงเย่ว์ซานจะวางมือไปอยู่เบื้องหลังแล้ว ทั้งยังไม่หนุ่มแน่นเหมือนเก่า แต่การสร้างติ่งเทียนอินเตอร์เนชั่นแนลขึ้นมาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ย่อมแปลว่าสมองแล่นไวไม่ธรรมดา ทว่าเวลานี้ เขากลับรู้สึกเหมือนฟันเฟืองสักตัวในหัวดันขึ้นสนิมกะทันหัน จนคิดอะไรก็สะดุดติดขัดไปหมด