บทที่ 1017 ท่านย่า ผมจะตุ๋นน้ำแกงเฟยหลงให้ท่านกิน

จางเป่าจู้เป็นคนทำงานที่มีความรับผิดชอบสูง โดยเฉพาะหลังจากได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากองพลผลิต เขายิ่งทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างเต็มที่

"ท่านพ่อ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอกครับ ป่านนี้ร้านสรรพสินค้าคงปิดทำการไปนานแล้ว พรุ่งนี้เช้าค่อยโทรศัพท์ไปก็ยังไม่สาย" เสิ่นหลางชี้ไปยังท้องฟ้ามืดมิดภายนอกพลางกล่าว

"เอ้อ... พ่อก็มัวแต่ร้อนใจจนลืมดูเวลาไปเสียสนิท พวกเขาไม่เหมือนกองพลผลิตของเราที่มีคนคอยผลัดเวรยามตลอดเวลา" จางเป่าจู้หัวเราะอย่างซื่อๆ "เลือดหมูป่านี่ต้องเอามาต้ม อีกประเดี๋ยวจะได้เป็นกับข้าวอีกอย่างหนึ่ง"