บทที่ 102 เปิดใจให้กว้าง วิธีแก้ปัญหาย่อมมีมากกว่าปัญหา

หลี่ฟู่กุ้ยร้อนรนเหมือนมดบนกระทะร้อน เดินวนไปวนมาไม่หยุด เหมือนมีกองทองคำอร่ามวางอยู่ตรงหน้า แต่มองได้แตะไม่ได้~ หาทางเอามาครองไม่ได้ ความรู้สึกนี้ ใครไม่เคยเจอคงไม่เข้าใจ "น้องเสี่ยวหลง พอจะช่วยคิดหาวิธีหน่อยได้ไหม! ขอแค่เรือนรับรองเราทำได้ จะไม่ปฏิเสธเลยสักครึ่งคำ"

"ผู้จัดการหลี่ นั่งลงก่อนครับ!"

"ในใจพี่เหมือนโดนแมวเป็นร้อยตัวข่วน จะนั่งติดได้ยังไงล่ะ?"