บทที่ 1027 แค่ตั้งชื่อ จำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอ

คนเป็นพี่ชายมีนิสัยค่อนข้างซื่อตรงอยู่กะร่องกะรอย จัดอยู่ในประเภทคนที่เชื่อคนอื่นได้ง่าย ส่วนคนเป็นน้องชายนั้นตรงกันข้ามอย่างเห็นได้ชัด พี่ชายอุตส่าห์บอกแล้วว่าไม่ให้พกค้อนมา เจ้านี่กลับไม่สนใจคำเตือน ยังคงพกค้อนมาด้วย คาดว่าคงพกมาเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน จะได้มีอาวุธเหมาะมือไว้ป้องกันตัว

จางเสี่ยวหลงตั้งจิตวูบเดียว ปล่อยเซเบิลม่วงตัวน้อยสองตัวออกมา ให้สัตว์เลี้ยงเซเบิลของตนคอยสั่งการพวกมัน ให้สะกดรอยตามหลังคนเป็นพี่ชายไป ช่วยไม่ได้ ด้านหน้ามีคนยืนเฝ้าอยู่ จางเสี่ยวหลงไม่อยากให้ยุ่งยาก และยิ่งไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น จึงทำได้เพียงส่งพวกเซเบิลม่วงออกโรง ให้คอยจับตาดูพี่ชายคนนั้นแทนตนไปก่อน

เซเบิลม่วงตัวน้อยทั้งสองเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วไร้สุ้มเสียง ลอบผ่านน้องชายคนนั้นไปได้อย่างง่ายดาย แล้วสะกดรอยตามไปติดๆ "เจ้านาย ข้างหน้ามีลานบ้านแห่งหนึ่ง ประตูลานบ้านเปิดออกแล้ว..." เซเบิลม่วงตัวน้อยรายงานสถานการณ์อย่างต่อเนื่องให้เจ้านายฟัง