บทที่ 1040 หลี่ต้าจ้วงดองผักดองเค็มเป็นด้วยหรือเนี่ย

"รับทราบ ผู้อำนวยการ" ทุกคนต่างพากันตอบรับ

จางเสี่ยวหลงมองปฏิกิริยาของทุกคน โดยเฉพาะสีหน้าของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เก็บเอาสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไปใส่ใจเลย เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกไร้คำจะเอ่ย ลอบบ่นในใจว่า: ช่างเถอะ... ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าพูดไปก็เปล่าประโยชน์ อย่างมากพวกเขาก็แค่รับปากส่งๆ ไปอย่างนั้น ในใจไม่ได้คิดจะเปลี่ยนความคิดเลยสักนิด ช่างเถอะๆ ปล่อยให้พวกเขาคิดยังไงก็ช่างเถอะ ถึงยังไงก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไร ทว่าการที่สหายผู้ใต้บังคับบัญชาจะแสดงความซาบซึ้งใจต่อผู้นำ ก็ถือเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ไม่อาจห้ามได้เด็ดขาด

ตอนกินข้าวเย็น ทุกคนมาล้อมวงอยู่รอบๆ จางเสี่ยวหลง บรรยากาศชื่นมื่นเป็นอย่างดี "ผักดองเค็มนี้ดองได้ไม่เลวเลยนะ! กินคู่กับโจ๊กเข้ากันสุดๆ" จางเสี่ยวหลงชิมผักดองเค็มจานเล็กตรงหน้า รสชาติไม่ด้อยไปกว่าผักดองของร้านหลิวปี้จวีเลยแม้แต่น้อย ถึงกับเอ่ยปากชมไม่ขาดปาก