บทที่ 1042 ยา ซีอิ๊วอาหารทะเล และผงวาซาบิ

เสิ่นหลางวางยากลับคืนลงในกล่อง นอกจากจะทำหน้าดำคร่ำเครียดแล้ว เขายังรู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เขาหัวเราะขื่นพลางพึมพำว่า:

"นี่มันเข้าตำรามีขุมทรัพย์อยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่มีกุญแจไขเข้าไปใช่ไหมเนี่ย?"

"ช่างเถอะๆ ตอนนี้ยังไม่ต้องไปสนใจยาพวกนี้หรอก เก็บไว้ก่อนแล้วค่อยหาทางจัดการวันหลังแล้วกัน!"