บทที่ 1046 เจ้าหน้าที่อนามัยสวี่แห่งสถานีอนามัยคอมมูน

"ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว..."

รอยยิ้มของกัวซานหมินดูแข็งทื่อเล็กน้อย เขามองดูผู้ใหญ่บ้านกัวสี่วั่งเดินไปส่งจางเสี่ยวหลงจนพ้นประตูบ้าน จากนั้นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว สีหน้ากลับกลายเป็นเคร่งขรึมและมืดมนขึ้นมาทันที

"ท่านผู้ใหญ่บ้านครับ ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนแล้วนะครับ" จางเสี่ยวหลงยื่นบุหรี่ให้อีกฝ่ายหนึ่งมวน ก่อนจะเปิดประตูขึ้นรถไป